الشيخ أبو الفتوح الرازي
317
روض الجنان وروح الجنان في تفسير القرآن ( فارسي )
آخرت ، و نباشد ايشان را از ياران . و امّا آنان كه ايمان آرند و كار نيكو كنند ، تمام بدهد ايشان را مزدشان ، و خداى دوست ندارد ستمكاران را . اين مىخوانيم بر تو از آيتها و ياد كرد با حكمت . مثل ( 1 ) عيسى بنزديك خدا چون مثل ( 2 ) آدم است ، بيافريد او را از خاك ، پس گفت ( 3 ) او را : بباش ، ببود . حق ( 4 ) از خداى تو است ، مباش از شاكّان . هر كه خصومت كند با تو در او پس از آن كه آمد به تو از دانش ، گو بيايى ( 5 ) تا بخوانيم پسران ما را و پسران شما را ، و زنان ما را و زنان شما را ، و نفسهاى خود و نفسهاى شما را ، آنگه زارى كنيم ، كنيم ( 6 ) لعنت خداى ( 7 ) بر دروغزنان . اين ، قصّه راست است ، و نيست خداى مگر خداى - عزّ و جلّ - خداى اوست كه غالب و محكم كار است [ 424 - ر ] . اگر برگرديد ، خدا داناست به فساد كنندگان ( 8 ) .
--> ( 1 ) . آج ، لب ، فق : بدرستى كه داستان . ( 2 ) . آج ، لب ، فق : داستان . ( 3 ) . وز ، دب ، مىگفت . ( 4 ) . آج ، لب ، فق : آن سخن درست . ( 5 ) . آج ، لب ، فق : بياييد . ( 6 ) . وز ، دب : ندارد . ( 7 ) . آج ، لب : پس بگردانيم به خواهش از خداى دورى از رحمت خداى . ( 8 ) . آج ، لب ، فق : تباهكاران .