اما دو عصمت : يكى ( 1 ) از شيطان ، و يكى ( 2 ) از نيران ، هر يكى از چيزى . عصمت شيطان ، من قوله - عليه السّلام : و يصفد ( 3 ) فيه مردة الشيطان ، و عصمت نيران قوله ( 4 ) : و يغلق ( 5 ) فيه ابواب النيران . امّا دو نعمت : فتح الجنان و روح الجنان ، درهاى بهشت بگشايند و دلها را راحت دهند . امّا دو رخصت : رخصت افطار در حقّ مسافر و بيمار . امّا دو كرامت : اضافة الصّوم اليه في قوله : الصوم لي ، و : طيب خلوفهم لديه ، يك كرامت آن كه روزه را به خود اضافت كرد كه روزه مراست ( 6 ) و من جزا دهم به آن ، و كرامت دوم آن كه ، رسول - عليه السّلام - گفت : بوى دهن روزه دار بنزديك خداى از بوى مشك خوشتر ( 7 ) است . امّا دو بشارت : ارادت يسر و نفى عسر في قوله [ 225 - ر ] : * ( يُرِيدُ اللَّه بِكُمُ الْيُسْرَ وَلا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ ) * . امّا دو بركت : بركت نور و بركت سحور ، قوله ( 8 ) - : تسحروا فان فى السحور بركة . امّا دو شب : شب بدر و شب قدر . امّا دو هديّه : يكى آن كه در آن حال كه خفته باشد عبادتش مىنويسند ، دوم آن كه خاموشى از او ( 9 ) به تسبيح برگيرند ( 10 ) ، و هو قوله - عليه السّلام : نوم الصائم عبادة ، و صمته تسبيح ، و عمله مضاعف ، و دعاءه مستجاب . امّا دو فرحه : يكى بنزديك افطار ( 11 ) ، يكى بنزديك لقاى ملك جبّار ، و هو قوله - عليه السّلام : للصائم فرحتان فرحة عند افطاره و فرحة عند لقاء ربه ( 12 ) ، گفت : روزه دار را دو خرّمى بود : يكى آن جا كه روزه گشايد ، و يكى آن جا كه با پيش خداى

--> ( 1 ) . همهء نسخه بدلها : عصمتى . ( 2 ) . آج ، لب ، فق ، مب ، مر : عصمتى . ( 3 ) . آج ، لب ، فق ، مب ، مر : تصفّد . ( 4 ) . آج ، لب ، فق ، مب ، مر : ندارد . ( 5 ) . آج ، لب ، فق ، مب ، مر : تغلق . ( 6 ) . مب : روزه از براى من است . ( 7 ) . مب : خوشبوتر . ( 8 ) . همهء نسخه بدلها : فى قوله عليه السّلام . ( 9 ) . مر : وى را . ( 10 ) . مب : خاموشى روزه دار را به تسبيح قبول كنند . ( 11 ) . دب ، مب و . ( 12 ) . اساس : لقائه ، با توجّه به مج و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد .