تابوت از اين شهر و اين ناحيت ببرى . از آن جا به شهرى ديگر بردند . خداى تعالى در آن شهر جانورى پديد آورد مانند موش ، هر كه را بزدى بكشتى تا در شبانروز ( 1 ) بسيار مردم بمردند ، از آن جا بياوردند و به صحرا ( 2 ) و جاى ( 3 ) در زير خاك كردند . آنگاه آن جا آمدندى به طهارت كردن . هر كس كه آن جا طهارت كردى ، او را ناسور و قولنج پديد آمدى ، در ماندند . آخر زنى بود از جمله سبى بنى اسرايل از فرزندان پيغامبران ، ايشان را گفت : ممكن نيست كه شما را از اين بلا خلاص ( 4 ) باشد تا اين تابوت در ميان شما باشد ، اين تابوت از زمين خود بيرون كنى تا برهى ( 5 ) . برفتند به اشارت آن زن ، و گردونى بياوردند و آن تابوت بر آن گردون نهادند ، و در گردن دو گاو قوى بستند ، و آن گاوان ( 6 ) از ولايت خود بيرون آوردند ، و سر ايشان در بيابان نهادند . خداى تعالى چهار فريشته را موكّل كرد بر آن گاوان تا ايشان را [ 334 - پ ] مىراندند تا به زمين بنى اسرايل . آنگه رسنها بگسستند و تابوت آن جا رها كردند ، و ايشان برگشتند . بامداد كه بنى اسرايل بيرون آمدند از شهر ( 7 ) ، تابوت ديدند شادمانه شدند و بر گرفتند و به سراى طالوت بردند ، و كار او و مملكت او به حضور تابوت مستقيم شد . عبد اللَّه عبّاس گفت ( 8 ) : فريشتگان برگرفتند در هوا و با بيت المقدّس آوردند . قتاده گفت : تابوت ( 9 ) ، موسى - عليه السّلام - در تيه رها كرد بنزديك يوشع بن نون . او نيز آن جا رها كرد و فريشتگان از آن جا با نزديك طالوت آوردند . ابن زيد گفت : بنى اسرايل بر كره گردن نهادند طالوت را ( 10 ) چون تابوت با نزديك او آوردند .

--> ( 1 ) . دب : شبانه روزى ، لب : شبان روزى . ( 2 ) . مج ، وز : و به صحرا آوردند ، دب : و به صحرايى آوردند ، آج ، لب ، فق ، مر : به صحرا آوردند ، مب : و بر صحرا انداختند . ( 3 ) . آج ، لب ، فق ، مب ، مر : و جايى . ( 4 ) . دب ، آج ، لب ، فق ، مب ، مر : خلاصى . ( 5 ) . برهى / برهيد . ( 6 ) . دب ، مر را . ( 7 ) . دب ، آج ، لب ، فق ، مب ، مر : بنى اسرائيل از شهر بيرون آمدند . ( 8 ) . همهء نسخه بدلها تابوت ، لب را ، مب را ديدند . ( 9 ) . دب را . ( 10 ) . دب : به كره طالوت را گردن نهادند ، ديگر نسخه بدلها : ندارند .