مراد به اين فسق كفر است ، براى آن كه آنچه در آيت از ايشان حكايت كرد ، بر آن وجه از مؤمنان نباشد ، و كافر به هر حال فاسق باشد ، و همه فاسق كافر نباشد ( 1 ) . وَ إِذِ اسْتَسْقى مُوسى لِقَوْمِه فَقُلْنَا اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْه اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ كُلُوا وَاشْرَبُوا مِنْ رِزْقِ اللَّه وَلا تَعْثَوْا فِي الأَرْضِ مُفْسِدِينَ ‹ 60 › وَإِذْ قُلْتُمْ يا مُوسى لَنْ نَصْبِرَ عَلى طَعامٍ واحِدٍ فَادْعُ لَنا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنا مِمَّا تُنْبِتُ الأَرْضُ مِنْ بَقْلِها وَقِثَّائِها وَفُومِها وَعَدَسِها وَبَصَلِها قالَ أَ تَسْتَبْدِلُونَ الَّذِي هُوَ أَدْنى بِالَّذِي هُوَ خَيْرٌ اهْبِطُوا مِصْراً فَإِنَّ لَكُمْ ما سَأَلْتُمْ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَباؤُ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّه ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كانُوا يَكْفُرُونَ بِآياتِ اللَّه وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ذلِكَ بِما عَصَوْا وَكانُوا يَعْتَدُونَ ‹ 61 › إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هادُوا وَالنَّصارى وَالصَّابِئِينَ مَنْ آمَنَ بِاللَّه وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَعَمِلَ صالِحاً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ ‹ 62 › و چون آب ( 2 ) خواست موسى براى قومش پس گفتيم ما بزن عصايت بر سنگ بر دميد از او دوازده چشمه دانست هر كسى آب خورد [ ن خود ] ( 3 ) ، بخورى و بياشامى از روزى خداى و تباهى مكنى ( 4 ) در زمين تباهى ( 5 ) كنان . چون گفتى اى موسى ما شكيبايى نكنيم بر يك طعام بخوان براى ما خدايت را تا بيرون آرد براى ما آنچه روياند زمين از تره اش و خيارش و گندمش ( 6 ) و مرجوش ( 7 ) و پيازش ، گفت : بدل مىكنى آنچه او كمتر است به آنچه او بهتر است ، فرو شوى به شهرى كه شما راست آنچه خواستى ، و بزدند برايشان خوارى و درويشى ، و باز آمدند به خشم ( 8 ) از خداى تعالى ، آن براى آن است كه بودند كفر مىكردند ( 9 ) به آيات خدا و مىكشتند پيغامبران را به نا واجب ، اين به آن است كه عصيان كردند و از حدّ در گذشتند .

--> ( 1 ) . دب ، آج ، لب : فق ، نباشند ، همهء نسخه بدلها ، بجز وز قوله تعالى . ( 2 ) . اساس كه نو نويس است : در ، با توجّه به مج تصحيح شد . ( 3 ) . اساس : ندارد ، از مج افزوده شد . ( 4 ) . اسامى : مىكنى ، با توجّه به مج تصحيح شد . ( 5 ) . اساس : به صورت « تبايى » همه خوانده مىشود . ( 6 ) . دب : سيرش . ( 7 ) . مج ، وز : مرجويش . ( 8 ) . مج ، دب ، وز : خشمى . ( 9 ) . مج ، دب ، آج ، لب ، فق ، وز : بودند كه ايشان كافر مىشدند .