منتفع شوى ، و به طاعت نزديك شوى و از معصيت دور شوى ، چنان كه گفت : وَالَّذِينَ اهْتَدَوْا زادَهُمْ هُدىً ( 1 ) . . . ، يعنى آنان كه به الطاف كرده با ايشان منتفع شوند . « زادهم هدى » ، اى لطفا ( 2 ) ، من ايشان را در لطف بيفزايم . وَ إِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِه يا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلى بارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بارِئِكُمْ فَتابَ عَلَيْكُمْ إِنَّه هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ‹ 54 › وَإِذْ قُلْتُمْ يا مُوسى لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّه جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ وَأَنْتُمْ تَنْظُرُونَ ‹ 55 › ثُمَّ بَعَثْناكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ‹ 56 › وَظَلَّلْنا عَلَيْكُمُ الْغَمامَ وَأَنْزَلْنا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوى كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَما ظَلَمُونا وَلكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ‹ 57 › [ چون گفت موسى قومش را : اى مردمان شما بيداد كرديد بر خود به گرفتن شما گوساله را . توبه كنيد به آفريدگارتان بكشى خود را كه آن بهتر باشد شما را بنزديك آفريدگارتان ، توبه شما بپذيرد ( 3 ) ، كه توبه پذيرنده و بخشاينده است ] ( 4 ) . [ چون گفتى اى موسى ما باور نداريم تو را تا نبينيم خداى را آشكارا . بگرفت شما را آتش عظيم ، و شما مىنگريد ( 5 ) ] ( 6 ) . [ پس زنده كرديم شما را از پس مرگ شما تا شايد شكر كنيد . ] ( 7 ) [ و سايه كرديم بر شما ابر را ، و فرو فرستاديم بر شما ترنجبين و مرغ سمانه ، بخوريد از پاكيها آنچه روزى داديم شما را ، و بر ما ستم نكردند ايشان ، و لكن بر خود ستم كردند ] ( 8 ) . « واو » عطف است ، و « اذ » معطوف است على ما تقدّم ، و عامل در او همان است كه در آيات مقدّم برفت ، يعنى ياد كنى چون گفت موسى - عليه السّلام - قومش را كه : اى قوم ! شما بر خود ظلم و ستم كردى به پرستيدن گوساله و گرفتن او ( 9 ) به

--> ( 1 ) . سورهء محمّد ( 47 ) آيهء 17 . ( 2 ، 7 ) . مج ، وز : لطيفا . ( 3 ) . اين كلمه در مج نبود ، با توجّه به معنى از آج افزوده شد . ( 4 ، 6 ، 8 ) . اساس كه نو نويس است ترجمه را نياورده ، از مج افزوده شد . ( 5 ) . دب ، آج ، لب ، فق : مىنگريدى / مىنگريديد . ( 9 ) . دب را .