اى ( ظفر ) بحاجته ، يعنى اينان كه ذكرشان برفت ، آنانند كه مراد خود دريابند از ثواب و فوز و ظفر يابند ( 1 ) آنچه طلب كرده باشند ، و برسند به آنچه اميد داشته باشند - و معنيى ديگر فلاح را ، بقاى بود ، چنان كه لبيد مىگويد : نحلّ بلادا كلَّها حلّ قبلنا و نرجوا الفلاح بعد عاد و حمير اى البقاء . و ديگر مىگويد : لو انّ حيّا مدرك الفلاح أدركه ملاعب الرّماح و مراد هم بقاست . محمّد على باقر ( 2 ) روايت كند از جابر عبد اللَّه انصارى كه او گفت : از امّ سلمه پرسيدند حديث امير المؤمنين - على گفت از رسول - عليه السّلام - شنيدم كه گفت : انّ عليّا و شيعته هم الفائزون . و فلاح و فوز به يك معنى باشد . و اصل كلمه در لغت ، شق و شكافتن است ، از اين جا برزگر ( 3 ) را فلَّاح خوانند ، و افلح گويند شكافته لب زيرين ( 4 ) [ را ] ( 5 ) . و در مثل چنين است كه : الحديد بالحديد يفلح ، اى يشقّ . مجاهد گفت : اين چهار آيت در شأن مؤمنان است ، و دو آيت از پس اين در شأن كافران ، و سيزده آيت از پس آن در شأن منافقان . قوله تعالى : إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا يُؤْمِنُونَ ‹ 6 › خَتَمَ اللَّه عَلى قُلُوبِهِمْ وَعَلى سَمْعِهِمْ وَعَلى أَبْصارِهِمْ غِشاوَةٌ وَلَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ ‹ 7 › ايشان كه كافر شدندى راست است برايشان اگرشان ترسانى و اگر نترسانى ايمان نيارند . مهر نهاد خداى بر دلهاى ايشان و بر گوششان ( 6 ) ، و بر چشمهايشان پوششى هست و ايشان را عذابى بزرگ باشد [ 22 - پ ] . اين دو آيت است . « انّ » ، حرفى است كه از ( 7 ) كلام براى تأكيد آرند .

--> ( 1 ) . آج ، لب ، فق ، وز ، مب : و برسند . ( 2 ) . همهء نسخه بدلها : محمّد بن على الباقر . ( 3 ) . مج ، وز ، مب : بزرگر . ( 4 ) . دب : زيرى . ( 5 ) . اساس : ندارد ، از مج افزوده شد . ( 6 ) . دب ، آج : گوشهاشان . ( 7 ) . همهء نسخه بدلها : در .