و يا فكر تفصيلى كه عقلاى اجتماع به كار مىبندند بوده باشد بچه و كودك از راه زيادتى انرژى حركت زياد خواسته و از شكل حركت يك التذاذ خيالى دارد و اين خود غايتى است و همچنين ما در موارد عاديات خودمان بواسطه رسوخ صورت فعل در متخيله از صورت حركت و كار مخصوص لذت مىبريم و اين خود غايتى است و همچنين در امثال نفس زدن و چشمك زدن آسايش طبيعى مىيابيم و اين خود يك غايتى است و البته كار اختيارى تنها شعور و اراده لازم دارد نه فكر تفصيلى چنان كه ما با اختيار سخن مىگوييم در حالى كه نسبت به چيدن حرف پهلوى حرف در كلمات و جمل اعمال فكر نمىكنيم پس همه افعال اختياريه غايت دارند هر غايتى ( 1 ) كه ما از فعلى از افعال اختياريه مان مىخواهيم