شكال معلولى كه براى وى وجود بلا نهايت فرض شده و هيچگاه در گذشته يا آينده نابود و نيست نبوده و نخواهد بود هرگز احتياجى به علت نخواهد داشت و بعبارت ديگر فرض وجود دائمى با فرض احتياج دو فرض متناقض مىباشد .