" قادسيه " كه در عهد خليفه دوم بين نيروهاى اسلام و كسرى صورت گرفت ، به عنوان اسير به مدينه هدايت شد و مورد گزينش على ( عليه السلام ) قرار گرفت و به عنوان همسر امام حسين ( عليه السلام ) ، انتخاب گرديد . روزگار زندگى امام سجاد ( عليه السلام ) همانند ديگر پيشوايان پاك و معصوم ، در يك دوران پر اضطراب و خفقان ، و در عصر حكومت زر و زور و تزوير ، و در دوران اوج استبداد و خودكامگى و ترور شخصيتها . . . ، قرار گرفته بود به حدى كه او در دوران عمر 57 سالهء خود يزيد ، ابن زبير ، مروان ، عبد الملك ، ووليدبن عبد الملك ، خلفاى ستمگر اموى را به چشم خود ديد و در عصر هر كدام از اينان با تنگناها و مشكلات خاصى رو به رو بود ستمگرانى كه هر كدام اجرا كنندگان نظريات خاص خويشتن بود نه مجرى احكام اسلام و قرآن . او در كشاكش اين سياستهاى خشن و استبداد ، وظيفه اى بس حساس و دشوار و مسئوليت بسيار سنگين و طاقت فرساى رهبرى امت اسلامى را بر عهده داشت و بر اين اساس بود كه هميشه در تنگناى محاصرهء جاسوسان و مأموران سرى و علنى بنى اميه به سر مى برد ، و لحظه‌اى از گسترش سايهء بيم و هراس واندوه و تعب و وحشت و خفقان ، آسوده نبود با توجه به اينكه او وارث رنج واندوه و تعب و مصيبت جانكاه شهيدان راه فضيلت و آزادى ، و يادگار گرانقدر اسيران و باز ماندگان فاجعهء كربلا هم بود كه مى خواست از هدر رفتن خون گران سنگ شهيدان نينوا ، جلوگيرى به عمل آورد ، اينك در قبال اين تعهد كمرشكن ، مسئوليت و تعهد امام بيش از هر معصوم ديگر و باريكتر از هر عصر ، بوده است . روزگار حيات امام ( عليه السلام ) امام ( عليه السلام ) در دوران اقتدار حكومت اموى مى زيست حيات پيشوايى او ، هم زمان با حكومت منحوس يزيد بن معاويه ، مروان بن حكم ، عبد الملك و فرزندش هشام بوده است . زمامدارانى كه تنها افتخارشان سفاكى وخونريزى و نامجويى و نام آورى بوده است . كافى است دانسته باشيم كه حاكم نخستين كه ( خداوند متعال لحظه اى از لعن و عذاب ، فارغش نفرمايد ) در سه سال حكومت نحس و نفرت آورش ، سه سيئهء جنايت بار و سه