افتاده اند . " مصائب وآلامى پيش آمده كه خاطر پيامبر خدا را پريشان ساخته است و در اثر اين حادثه ، در قلب هدايت تيرهاى كشنده فرو غلتيده است . خبر دهندگان مرگ را انبوه ماتم و اندوه ، با آتش حزن و اسف سوزانده است " . اى كاش مادرش فاطمه و پدر بزرگوارش را چشم تماشاگرى بود تا به دختران و فرزندان خود مىنگريستند ، چون برخى از آنان ، عريان ، برخى مجروح ، برخى تير خورده و برخى سربريده و برخى روى زمين كشانده مى شوند . دختران نبوت و رسالت ، يقه هاى خود را پاره كرده و در فراق عزيزان خود ، غمزده و مصيبت ديده و پريشان مو و خراشيده رو هستند . چون آنان افتخارات خود را از دست داده و نوحه و زارى آغاز كرده و حاميان و ياوران خويش را از دست داده اند . اى صاحبان بصيرت و عبرت ! و اى دارندگان انديشه و دقت نظر ! مقاتل اين عترت طاهره را گفتگو نماييد و با خداى خود اين وحدت و كثرت و اين تنهائى را نوحه‌سرايى كنيد ، و با ريختن اشك چشم ، به مساعدت و يارى آنان بشتابيد ، و به از دست دادن اين نصرت و يارى ، تأسف بخوريد ، چون ارواح اين عزيزان ، امانات سلطان مردم و ميوهء دل پيامبر خدا و نور چشم زهراى بتول مى باشند . اينان افرادى هستند كه پيامبر خدا لبان مبارك خود را بر روى دندانهاى اينان مى گذاشت ، و پدر و مادر آنان را بر تمام پدران و مادران جهان ، فضيلت و برترى مى داد . شاعرى گفته است : " اگر در مورد احوال آنان در شك و ترديدى ، پس احوالشان را از سنن مستند رسول ، و محكم تنزيل ( قرآن ) جويا باش ، چون در اين دو منبع ياد شده ، عادلانه ترين شاهد و گواه نزد ارباب انديشه ، و نيز شرح فضل آنان آمده است . در همين منابع ، وصيت و سفارشى كه جبرئيل در مورد آنان به پيامبر اسلام ( صلى الله عليه وآله ) نموده ، آورده است " . نمى دانم چگونه با آن همه نزديكى عهد و زمان به پيامبر خدا ، اين جور و ستم روا گرديد ، و احسان و نيكى پدرانشان را اين گونه جبران و تلافى كردند ؟ آنان چگونه به خود جرأت دادند نشاط و خوشحالى پيامبر را اين گونه با تعذيب و شكنجهء ميوهء دلش مكدر سازند ، و قدر زحمات او را با ريختن خون اولادش ، اين گونه كوچك شمارند ؟