مؤلف بزرگوار اين كتاب ، عالم جليل عارف نبيل وسالك و اصل ، سيد رضى الدين ، على بن موسى بن جعفر بن محمد بن طاووس حلى ( متوفى 664 ه‍ . ق ) ، يكى از اعلام اماميه در قرن هفتم مى باشد . او يكى از پركارترين مؤلفين عصر خويش محسوب مى گردد كه نويسندهء " كتابخانه ابن طاووس " ، با ذكر 60 عنوان كتاب ، نمودارى از اين تلاش را نشان مىدهد . خاندان " ابن طاووس " عموما اهل علم و سيادت و دودمان فضيلت ودرايت بوده اند ، ولى در اين خاندان شريف دو شخصيت بارز بيش از ديگران درخشيده‌اند : 1 . سيد احمد بن موسى بن جعفر بن طاووس ، صاحب تفسير " شواهد القرآن " متوفى ( 673 ه‍ . ق ) برادر كوچكتر . 2 . سيد رضى الدين على بن موسى ، برادر بزرگتر و صاحب اين اثر تاريخى و حماسى . زندگى اين دو برادر ، بى شباهت به زندگى دو برادر خدمتگزار جهان اسلام مرحومين علمين : سيد مرتضى علم الهدى ( 443 ه‍ . ق ) و سيد رضى موسوى ( 406 ه‍ . ق ) شارح و مؤلف نهج البلاغه ، نيست . اولا : يكى در فقه و فقاهت سرآمد بوده است و ديگرى در شعر و نثر و ادبيات . ثانيا : نقابت طالبيان عراق بر عهدهء يكى از اين دو برادر قرار داشت ، آن چنان كه سيد رضى اين عنوان را دارا بود . ثالثا : مراتب فضل و تقوا و پرهيز از زخارف دنيا ، از خصوصيات هر دو برادر بوده است ، كه به تعبير برخى از نويسندگان ، اين دو برادر ، از پرهيزگارترين و پارساترين مردم عصر خود بوده اند . مشايخ سيد بن طاووس ابن طاووس سلسله روايات خود را به جمعى از مشايخ بزرگ مى رساند كه در جمع آنان ، اين راويان بزرگوار قرار دارند : 1 . شيخ حسين بن محمد سوراوى ، 2 . شيخ ابوالحسين بن يحيى الحناط ، 3 . شيخ