وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا إِلَى مَا أَنْزَلَ اللَّهُ وَإِلَى الرَّسُولِ قَالُوا حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آَبَاءَنَا أَوَلَوْ كَانَ آَبَاؤُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ شَيْئًا وَلَا يَهْتَدُونَ ( 104 ) وچون به آنان گفته شود : « به سوى آنچه خدا نازل كرده وبه سوى پيامبر [ ش ] بياييد » ، مىگويند : « آنچه پدران خود را بر آن يافته‌ايم ما را بس است . » آيا هر چند پدرانشان چيزى نمىدانسته وهدايت نيافته بودند ؟ ( 104 )