وَقَالَتِ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَى نَحْنُ أَبْنَاءُ اللَّهِ وَأَحِبَّاؤُهُ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُمْ بِذُنُوبِكُمْ بَلْ أَنْتُمْ بَشَرٌ مِمَّنْ خَلَقَ يَغْفِرُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَشَاءُ وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ ( 18 ) ويهودان وترسايان گفتند : « ما پسران خدا ودوستان أو هستيم . » بگو : « پس چرا شما را به [ كيفر ] گناهانتان عذاب مىكند ؟ نه ، ] بلكه شما [ هم ] بشريد از جمله كساني كه آفريده است . هر كه را بخواهد مىآمرزد ، وهر كه را بخواهد عذاب مىكند ، وفرمانروايى آسمانها وزمين وآنچه ميان آن دو مىباشد از آن خداست ، وبازگشت [ همه ] به سوى اوست . » ( 18 )