إِلَّا الَّذِينَ يَصِلُونَ إِلَى قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِيثَاقٌ أَوْ جَاءُوكُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَنْ يُقَاتِلُوكُمْ أَوْ يُقَاتِلُوا قَوْمَهُمْ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوكُمْ فَإِنِ اعْتَزَلُوكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوكُمْ وَأَلْقَوْا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ فَمَا جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلًا ( 90 ) مگر كساني كه با گروهى كه ميان شما وميان آنان پيمانى است ، پيوند داشته باشند ، يا نزد شما بيايند در حالي كه سينهء آنان از جنگيدن با شما يا جنگيدن با قوم خود ، به تنگ آمده باشد . واگر خدا مىخواست ، قطعاً آنان را بر شما چيره مىكرد وحتماً با شما مىجنگيدند . پس اگر از شما كناره‌گيرى كردند وبا شما نجنگيدند وبا شما طرح صلح افكندند ، [ ديگر ] خدا براي شما راهى [ براي تجاوز ] بر آنان قرار نداده است . ( 90 )