مِنَ الَّذِينَ هَادُوا يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ وَيَقُولُونَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَرَاعِنَا لَيًّا بِأَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِي الدِّينِ وَلَوْ أَنَّهُمْ قَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْ وَأَقْوَمَ وَلَكِنْ لَعَنَهُمُ اللَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِيلًا ( 46 ) برخى از آنان كه يهودىاند ، كلمات را از جاهاى خود برمىگردانند ، وبا پيچانيدن زبان خود وبه قصد طعنه زدن در دين [ اسلام ، با درآميختن عبرى به عربى ] مىگويند : « شنيديم ونافرمانى كرديم وبشنو [ كه كاش ] ناشنوا گردى . » و [ نيز از روى استهزا مىگويند : ] « راعنا » [ كه در عربى يعنى : به ما التفات كن ، ولى در عبرى يعنى : خبيث ما ، ] واگر آنان مىگفتند : « شنيديم وفرمان برديم ، وبشنو وبه ما بنگر » ، قطعاً براي آنان بهتر ودرستتر بود ، ولى خدا آنان را به علَّت كفرشان لعنت كرد ، در نتيجة جز [ گروهى ] اندك ايمان نمىآورند . ( 46 )