يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِنْ دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآَيَاتِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ ( 118 ) اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، از غير خودتان ، [ دوست و ] همراز مگيريد . [ آنان ] از هيچ نابكارى در حق شما كوتاهى نمىورزند . آرزو دارند كه در رنج بيفتيد . دشمنى از لحن وسخنشان آشكار است وآنچه سينه‌هايشان نهان مىدارد ، بزرگتر است . در حقيقت ، ما نشانه‌ها [ ى دشمنى آنان ] را براي شما بيان كرديم ، اگر تعقل كنيد . ( 118 )