فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَأَنْبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا قَالَ يَا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هَذَا قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ ( 37 ) پس پروردگارش وى [ مريم ] را با حُسنِ قبول پذيرا شد وأو را نيكو بار آورد ، وزكريا را سرپرست وى قرار داد . زكريا هر بار كه در محراب بر أو وارد مىشد ، نزد أو [ نوعي ] خوراكى مىيافت . [ مى ] گفت : « اى مريم ، اين از كجا براي تو [ آمده است ؟ أو در پاسخ مى ] گفت : « اين از جانب خداست ، كه خدا به هر كس بخواهد ، بىشمار روزى مىدهد . » ( 37 )