هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ مِنْهُ آَيَاتٌ مُحْكَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ وَأُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌ فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاءَ تَأْوِيلِهِ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آَمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنَا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُو الْأَلْبَابِ ( 7 ) اوست كسى كه اين كتاب [ قرآن ] را بر تو فرو فرستاد . پاره‌اى از آن ، آيات محكم [ صريح وروشن ] است . آنها أساس كتابند و [ پاره‌اى ] ديگر متشابهاتند [ كه تأويلپذيرند ] . اما كساني كه در دلهايشان انحراف است براي فتنه‌جويى وطلب تأويل آن [ به دلخواه خود ، ] از متشابه آن پيروى مىكنند ، با آنكه تأويلش را جز خدا وريشه‌داران در دانش كسى نمىداند . [ آنان كه ] مىگويند : « ما بدان ايمان آورديم ، همه [ چه محكم وچه متشابه ] از جانب پروردگار ماست » ، وجز خردمندان كسى متذكر نمىشود . ( 7 )