يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا إِذَا تَدَايَنْتُمْ بِدَيْنٍ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى فَاكْتُبُوهُ وَلْيَكْتُبْ بَيْنَكُمْ كَاتِبٌ بِالْعَدْلِ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ أَنْ يَكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللَّهُ فَلْيَكْتُبْ وَلْيُمْلِلِ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْئًا فَإِنْ كَانَ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيهًا أَوْ ضَعِيفًا أَوْ لَا يَسْتَطِيعُ أَنْ يُمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهُ بِالْعَدْلِ وَاسْتَشْهِدُوا شَهِيدَيْنِ مِنْ رِجَالِكُمْ فَإِنْ لَمْ يَكُونَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَامْرَأَتَانِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَاءِ أَنْ تَضِلَّ إِحْدَاهُمَا فَتُذَكِّرَ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَى وَلَا يَأْبَ الشُّهَدَاءُ إِذَا مَا دُعُوا وَلَا تَسْأَمُوا أَنْ تَكْتُبُوهُ صَغِيرًا أَوْ كَبِيرًا إِلَى أَجَلِهِ ذَلِكُمْ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ وَأَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَأَدْنَى أَلَّا تَرْتَابُوا إِلَّا أَنْ تَكُونَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيرُونَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَلَّا تَكْتُبُوهَا وَأَشْهِدُوا إِذَا تَبَايَعْتُمْ وَلَا يُضَارَّ كَاتِبٌ وَلَا شَهِيدٌ وَإِنْ تَفْعَلُوا فَإِنَّهُ فُسُوقٌ بِكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَيُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 282 ) اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، هر گاه به وأمي تا سررسيدى معين ، با يكديگر معامله كرديد ، آن را بنويسيد . وبايد نويسنده‌اى [ صورت معامله را ] بر أساس عدالت ، ميان شما بنويسد . وهيچ نويسنده‌اى نبايد از نوشتن خوددارى كند همان گونه [ وبه شكرانهء آن ] كه خدا أو را آموزش داده است . وكسى كه بدهكار است بايد املا كند ، وأو [ نويسنده ] بنويسد . واز خدا كه پروردگار اوست پروا نمايد ، واز آن ، چيزى نكاهد . پس اگر كسى كه حق بر ذمهء اوست ، سفيه يا ناتوان است ، يا خود نمىتواند املا كند ، پس ولىّ أو بايد با [ رعايت ] عدالت ، املا نمايد . ودو شاهد از مردانتان را به شهادت طلبيد ، پس اگر دو مرد نبودند ، مردى را با دو زن ، از ميان گواهانى كه [ به عدالت آنان ] رضايت داريد [ گواه بگيريد ] ، تا [ اگر ] يكى از آن دو [ زن ] فراموش كرد ، [ زنِ ] ديگر ، وى را يادآورى كند . وچون گواهان احضار شوند ، نبايد خوددارى ورزند . واز نوشتنِ [ بدهى ] چه خرد باشد يا بزرگ ، ملول نشويد ، تا سررسيدش [ فرا رسد ] . اين [ نوشتنِ ] شما ، نزد خدا عادلانه‌تر ، وبراي شهادت استوارتر ، وبراي اينكه دچار شك نشويد [ به احتياط ] نزديكتر است ، مگر آنكه داد وستدى نقدي باشد كه آن را ميان خود [ دست به دست ] برگزار مىكنيد در اين صورت ، بر شما گناهى نيست كه آن را ننويسيد . و [ در هر حال ] هر گاه داد وستد كرديد گواه بگيريد . وهيچ نويسنده وگواهى نبايد زيان ببيند ، واگر چنين كنيد ، از نافرمانى شما خواهد بود . واز خدا پروا كنيد ، وخدا [ بدين گونه ] به شما آموزش مىدهد ، وخدا به هر چيزى داناست . ( 282 )