أَوْ كَصَيِّبٍ مِنَ السَّمَاءِ فِيهِ ظُلُمَاتٌ وَرَعْدٌ وَبَرْقٌ يَجْعَلُونَ أَصَابِعَهُمْ فِي آَذَانِهِمْ مِنَ الصَّوَاعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِ وَاللَّهُ مُحِيطٌ بِالْكَافِرِينَ ( 19 ) يا چون [ كساني كه در معرض ] رگبارى از آسمان - كه در آن تاريكيها ورعد وبرقى است - [ قرار گرفته‌اند ] از [ نهيب ] آذرخش [ و ] بيم مرگ ، سر انگشتان خود را در گوشهايشان نهند ، ولى خدا بر كافران احاطه دارد . ( 19 )