وَالْوَالِدَاتُ يُرْضِعْنَ أَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ أَرَادَ أَنْ يُتِمَّ الرَّضَاعَةَ وَعَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلَّا وُسْعَهَا لَا تُضَارَّ وَالِدَةٌ بِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُودٌ لَهُ بِوَلَدِهِ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذَلِكَ فَإِنْ أَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا وَإِنْ أَرَدْتُمْ أَنْ تَسْتَرْضِعُوا أَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِذَا سَلَّمْتُمْ مَا آَتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 233 ) ومادران [ بايد ] فرزندان خود را دو سال تمام شير دهند . [ اين حكم ] براي كسى است كه بخواهد دوران شيرخوارگى را تكميل كند . وخوراك وپوشاك آنان [ مادران ] ، به طور شايسته ، بر عهدهء پدر است . هيچ كس جز به قدر وسعش مكلف نمىشود . هيچ مادرى نبايد به سبب فرزندش زيان ببيند ، وهيچ پدرى [ نيز ] نبايد به خاطر فرزندش [ ضرر ببيند ] . ومانند همين [ احكام ] بر عهدهء وارث [ نيز ] هست . پس اگر [ پدر ومادر ] بخواهند با رضايت وصوابديد يكديگر ، كودك را [ زودتر ] از شير بازگيرند ، گناهى بر آن دو نيست . واگر خواستيد براي فرزندان خود دايه بگيريد ، بر شما گناهى نيست ، به شرط آنكه چيزى را كه پرداخت آن را به عهده گرفته‌ايد ، به طور شايسته بپردازيد . واز خدا پروا كنيد وبدانيد كه خداوند به آنچه انجام مىدهيد بيناست . ( 233 )