وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَلَا تُمْسِكُوهُنَّ ضِرَارًا لِتَعْتَدُوا وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ وَلَا تَتَّخِذُوا آَيَاتِ اللَّهِ هُزُوًا وَاذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَمَا أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنَ الْكِتَابِ وَالْحِكْمَةِ يَعِظُكُمْ بِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 231 ) وچون زنان را طلاق گفتيد ، وبه پايان عدّهء خويش رسيدند ، پس بخوبى نگاهشان داريد يا بخوبى آزادشان كنيد . و [ لي ] آنان را براي [ آزار و ] زيان رساندن [ به ايشان ] نگاه مداريد تا [ به حقوقشان ] تعدّى كنيد . وهر كس چنين كند ، قطعاً بر خود ستم نموده است . وآيات خدا را به ريشخند مگيريد ، ونعمت خدا را بر خود وآنچه را كه از كتاب وحكمت بر شما نازل كرده وبه [ وسيلهء ] آن به شما اندرز مىدهد ، به ياد آوريد واز خدا پروا داشته باشيد ، وبدانيد كه خدا به هر چيزى داناست . ( 231 )