الطَّلَاقُ مَرَّتَانِ فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَأْخُذُوا مِمَّا آَتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئًا إِلَّا أَنْ يَخَافَا أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ( 229 ) طلاقِ [ رجعي ] دو بار است . پس از آن يا [ بايد زن را ] بخوبى نگاه داشتن ، يا بشايستگى آزاد كردن . وبراي شما روا نيست كه از آنچه به آنان داده‌ايد ، چيزى بازستانيد . مگر آنكه [ طرفين ] در به پا داشتن حدود خدا بيمناك باشند . پس اگر بيم داريد كه آن دو ، حدود خدا را برپاى نمىدارند ، در آنچه كه [ زن براي آزاد كردن خود ] فديه دهد ، گناهى بر ايشان نيست . اين است حدود [ احكام ] الهى پس ، از آن تجاوز مكنيد . وكساني كه از حدود [ احكام ] الهى تجاوز كنند ، آنان همان ستمكارانند . ( 229 )