دارد متذكَّر مىشود و آنكه اشقى است از تذكَّر سر مىپيچد على هذا تذكَّر لزومى ندارد و لغو خواهد بود ابلاغ اولى كه براى اتمام حجت است كافى خواهد بود پس * ( فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِكْرِنا وَلَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا ) * نجم : 29 . آيه ذيل در باره ابلاغ و تذكَّر اوّلى است * ( فَذَكِّرْ إِنَّما أَنْتَ مُذَكِّرٌ . ) * * ( لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍ . إِلَّا مَنْ تَوَلَّى وَكَفَرَ . فَيُعَذِّبُه الله الْعَذابَ الأَكْبَرَ ) * غاشيه : 21 - 24 . نفق : نفق ( بر وزن فرس ) و نفاق ( بفتح - ن ) بمعنى خروج يا تمام شدن است . در مجمع ذيل آيه * ( نَفَقاً فِي الأَرْضِ ) * انعام : 35 . فرموده : اصل نفق بمعنى خروج است . و در ذيل آيه 3 . بقره فرموده : انفاق اخراج مال است « انفق ماله » مال خويش را از ملكش خارج كرد . در لغت آمده : نفقت الدّابَّة نفوقا : مات و خرج روحها » . راغب ميگويد : « نفق الشّىء : مضى و نفد » يعنى شىء رفت و تمام شد در صحاح گويد : « نفق الزّاد نفقا : نفد » توشه تمام شد . زمخشرى از يعقوب نقل كرده : « نفد الشّىء و نفق واحد » يعنى هر دو بيك معنى است . على هذا انفاق را از آن انفاق گويند كه شخص مال را بدان وسيله از دستش خارج مىكند و يا فانى مىنمايد . * ( وَما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ الله بِه عَلِيمٌ ) * بقره : 273 . آنچه از مال در راه خدا خرج ميكنيد خدا به آن دانا است * ( قُلْ لَوْ أَنْتُمْ تَمْلِكُونَ خَزائِنَ رَحْمَةِ رَبِّي إِذاً لأَمْسَكْتُمْ خَشْيَةَ الإِنْفاقِ ) * اسراء : 100 . بگو اگر مالك خزائن رحمت پروردگارم بوديد آنوقت از خرج كردن امساك ميكرديد از ترس آنكه خرج كنيد تمام شود ، راغب آن را لازم و بمعنى تمام شدن دانسته است . نفقة : آنچه خرج و مصرف مىشود . * ( وَما أَنْفَقْتُمْ مِنْ نَفَقَةٍ أَوْ نَذَرْتُمْ مِنْ نَذْرٍ فَإِنَّ الله يَعْلَمُه ) * بقره : 270 . آنچه از نفقه خرج كرديد و يا نذريكه انجام داديد خدا آن را ميداند . جمع