و اوقات خويش را خالى از عبادت نگذارد و چون از يكى فارغ شد ديگرى را شروع كند . آنگاه گويد : از جمله بدعتها آنكه بعضى از رافضيان « فانصب » را در آيه بكسر صاد خوانده يعنى : على را بر خلافت منصوب گردان اگر اينطور خواندن بر رافضى روا باشد صحيح است كه ناصبى آن را همينطور بخواند و بگويد : يعنى ناصبى بودن را كه بغض و عداوت على است در ميان مردم بگذار . زمخشرى ميتوانست قول بعضى از شيعه را كه خودش نقل كرده ( اگر چنين قائلى يافته شود ) بنحو آبرومندى ردّ كند و بگويد : اين سخن قابل قبول نيست . ولى حريف آوردن ناصبى حكايت از درون طوفانى و ناراحت زمخشرى نسبت باهل بيت عليهم السّلام و شيعه دارد . گوئى خيلى تكان خورده است . فيض مرحوم در تفسير صافى بعد از نقل اين سخن گويد : نصب امام و خليفه بعد از تبليغ رسالت يا پس از فراغ از عبادت امرى معقول بلكه واجب است تا مردم بعد از آنحضرت در حيرت و ضلال واقع نشوند ، پس صحيح است كه مترتب بر رسالت و فراغ از عبادت باشد و اما بغض على و عداوت على عليه السّلام چطور معقول است كه بر تبليغ رسالت و يا عبادت مترتّب شود ؟ ! ! . . . آنگاه بر زمخشرى سخت تاخته است . نصت : سكوت براى استماع . « نصت له نصتا : سكت مستمعا لحديثه » همچنين است انصات و آن از نصت ابلغ است ( اقرب ) در نهج البلاغه خطبه 120 هست كه بخوارج فرمود : « امسكوا عن الكلام و انصتوا لقولى » صحبت نكنيد و براى شنيدن سخن من ساكت باشيد . * ( فَلَمَّا حَضَرُوه قالُوا أَنْصِتُوا فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا إِلى قَوْمِهِمْ مُنْذِرِينَ ) * احقاف : 29 . جنّ چون بشنيدن قرآن حاضر شدند گفتند : ساكت باشيد و چون قرآن تمام شد براى انذار پيش قوم خويش برگشتند . * ( وَإِذا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَه ) *