جلد هفتم بِسْمِ الله الرَّحْمن الرَّحيمِ ن نون : حرف بيست و پنجم از الفباى عربى و بيست و نهم از الفباى فارسى است و در حساب ابجد بجاى پنجاه است . ارباب لغت پنج نوع نون ذكر كرده‌اند اوّل : نون تأكيد ثقيله و خفيفه مثل يضربنّ و اضربن اوّلى مفتوح ، دومى ساكن است . دوّم : تنوين ساكنه كه براى تأكيد نيست مثل جاء زيد - رأيت زيدا . سوّم : نون تأنيث در ماضى مثل ضربن و در مضارع مثل يضربن و در امر مثل اضربن ، اين نون خفيف و مفتوح باشد و نيز مشدّد مثل منكنّ غلامكنّ . چهارم : نون وقايه كه قبل از ياء متكلَّم آيد مثل ضربنى . پنجم : نون زائده همانست كه به تثنيه و جمع داخل شود مثل يضربان - يضربون ، ضاربان - تضربين بقيّه در كتب لغت ديده شود . ن : * ( ن وَالْقَلَمِ وَما يَسْطُرُونَ . ما أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍ ) * قلم : 1 و 2 . حرف نون در سورهء قلم در حدود 129 بار به كار رفته است . دربارهء حروف مقطَّعه در * ( « عسق » ) * سخن گفته‌ايم . در معانى الاخبار بسند خودش از سفيان بن سعيد ثورى در ضمن حديثى از امام صادق عليه السلام نقل كرده : ن نهرى است در بهشت خدا به آن گفت : جامد شو ، جامد و مركَّب شد . بعد خدا بقلم فرمود : بنويس قلم آنچه تا قيامت خواهد شد در لوح محفوظ نوشت ، مركب از نور ، قلم از نور و لوح از نور است . ناگفته نماند : سفيان از اماميه نيست و بنقلش نميتوان اعتماد كرد و همان است كه با عده‌اى وارد محضر امام صادق عليه السلام شد و با آن بزرگوار مجادله كرد و معنى آيه آنست : سوگند