* ( أَجْرُه عَلَى الله ) * نساء : 100 . هر كه از خانه خود در حال هجرت بسوى خدا و رسول خارج شود ، سپس مرگ او را دريابد پاداش او بر خدا حتمى و ثابت است . در مجمع نقل شده : چون آيات هجرت نازل شد مردى از مسلمانان بنام جندب بن ضمره كه در مكَّه بود آيات را شنيده ، گفت : به خدا من از آنان نيستم كه قدرت مهاجرت نداشته باشم ، راه را بلدم و در بدن نيرو دارم ، با آنكه بشدت مريض بود بفرزندانش گفت : به خدا يكشب هم در مكه نخواهم ماند ميترسم در آن بميرم پسرانش او را بسريرى گذاشته و بدوش كشيدند ، چون به « تنعيم » رسيد وفات كرد آيه ، فوق در ماجراى او نازل گرديد . * ( وَوَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ بِما ظَلَمُوا . . . ) * نمل : 85 . وعده عذاب به آنها در اثر ظلمشان ثابت و حتمى گرديد . * ( وَيُمْسِكُ السَّماءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِه ) * حجّ : 65 . آسمانرا باز ميدارد از اينكه به زمين بيفتد . فقعوا : * ( فَإِذا سَوَّيْتُه وَنَفَخْتُ فِيه مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَه ساجِدِينَ ) * حجر : 29 . « قعوا » فعل امر جمع است يعنى : چون او را پرداختم و از روحم در آن دميدم سجده كنان براى او بيفتيد . واقعه : * ( إِذا وَقَعَتِ الْواقِعَةُ . لَيْسَ لِوَقْعَتِها كاذِبَةٌ ) * واقعة : 1 و 2 . واقعه چنان كه از راغب نقل شده و در مجمع نقل فرموده بمعنى حادثه شديد است . شايد اطلاق اين لفظ به علت ثبوت و حتمى بودن قيامت باشد . وقعة بمعنى وقوع و ظهور و آمدن است . يعنى : آنگاه كه حادثه مهيب واقع و حادث شود . در وقوع آن دروغى نيست . مواقع : * ( فَلا أُقْسِمُ بِمَواقِعِ النُّجُومِ . وَإِنَّه لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ ) * واقعة : 75 و 76 . مواقع بمعنى مواضع است كه محل ايستادن نجوم باشد . قسم بمواضع ستارگان و اگر بدانيد آن سوگند بزرگى است . مواقعوها : * ( وَرَأَى الْمُجْرِمُونَ النَّارَ فَظَنُّوا أَنَّهُمْ مُواقِعُوها ) * كهف : 53 . مراد از « مواقعون » ساقط شوندگانند يعنى