* ( مُوسى قَوْمَه سَبْعِينَ رَجُلًا لِمِيقاتِنا ) * اعراف : 155 . و نيز در آيه * ( فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيقاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ ) * شعراء : 38 . در آيه * ( إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كانَ مِيقاتاً ) * نباء : 17 . ظاهرا بمعنى وقت است يعنى : روز فصل وقت رسيدن به حساب است . يا وقت از هم پاشيدگى اين عالم است . * ( يَسْئَلُونَكَ عَنِ الأَهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَواقِيتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ ) * بقره : 189 . از تو از هلالها پرسند بگو آنها ( براى روشن شدن ) وقتها است براى مردم و حجّ . وقد : افروخته شدن آتش . چنان كه ايقاد بمعنى افروختن آن است . * ( الَّذِي جَعَلَ لَكُمْ مِنَ الشَّجَرِ الأَخْضَرِ ناراً فَإِذا أَنْتُمْ مِنْه تُوقِدُونَ ) * يس : 80 . براى شما از درخت سبز آتشى بوجود آورد كه از آن آتش ميفروزيد . رجوع شود به « خضر » . * ( فَأَوْقِدْ لِي يا هامانُ عَلَى الطِّينِ ) * قصص : 38 . اى هامان براى من بر گل آتش بيافروز و آجر بپز . استيقاد : افروخته شدن و افروختن است * ( مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِي اسْتَوْقَدَ ناراً ) * بقره : 17 . حكايت آنها حكايت آنكس است كه آتشى روشن كرد . وقود : ( بفتح واو ) هيزم و نحو آن كه وسيله آتش افروزى است . * ( أُولئِكَ هُمْ وَقُودُ النَّارِ ) * آل عمران : 10 . آنها هيزم آتشاند * ( فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِي وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجارَةُ ) * بقره : 24 . بترسيد از آتشيكه خوراك و هيزم آن مردم و سنگهااند رجوع شود به « حجر » . وقود ( بضم - و ) مصدر است بمعنى افروخته شدن ولى در قرآن عظيم به كار نرفته است . * ( نارُ الله الْمُوقَدَةُ ) * همزه : 6 . آتش افروخته خدا . وقذ : ضرب شديد . اسقاط نيز گفته‌اند « وقذه النّعاس : اسقطه » خواب او را ساقط كرد « شاة موقوذة » گوسفندى است كه با چوب و غيره و زير كتك مرده باشد . آن ميته است و حرام * ( حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيرِ وَما أُهِلَّ لِغَيْرِ الله بِه وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوذَةُ . . . ) * مائده : 3 .