* ( وَبَيْنَهُمْ مِيثاقٌ ) * نساء : 90 . مراد از * ( « يَصِلُونَ » ) * وجود نسب است گويند : فلانى بفلانى متصل است يعنى ميان آنها نسبى يا مصاهرتى است . يعنى : مگر آنان كه در نسب بقومى ميرسند كه ميان شما و آنان پيمانى هست . * ( وَلَقَدْ وَصَّلْنا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ) * قصص : 51 . توصيل براى كثرت است يعنى : سخنان را پشت سر هم ( و بعضى پيوسته ببعضى ) به آنها رسانديم تا پند گيرند . وصيلة : * ( ما جَعَلَ الله مِنْ بَحِيرَةٍ وَلا سائِبَةٍ وَلا وَصِيلَةٍ وَلا حامٍ . . . ) * مائده : 103 . وصيله مؤنّث وصيل بمعنى وصل كننده يا وصل شده است در جاهليّت اگر گوسفند بچّهء ماده ميزائيد براى خود بر ميداشتند و اگر نر ميزائيد براى خدايان ذبح ميكردند و اگر در يك دفعه هم بچهء نر و هم ماده ميزائيد ميگفتند ماده ببرادرش وصل شده ديگر بچهء نر را براى خدايان ذبح نميكردند اين كار از بدعتهاى آنان بود كه قرآن مجيد منسوخ كرد على هذا وصيل در آيه بمعنى موصول است رجوع شود به « بحيره - حام » . اين لفظ فقط يك بار در قرآن مجيد آمده است . وصى : متصل شدن و متصل كردن . ايصاء و توصيه بمعنى سفارش و دستور است . وصيّت اسم است از ايصاء . و گاهى به چيز وصيّت شده اطلاق مىشود . بقولى وصيّت را از آن وصيّت گويند كه موصى كارش را به كارهاى وصىّ متصل مىكند و بقولى كارهاى قبل از مرگ را به كارهاى بعد از مرگ متصل مىكند ولى اين راجع بوصيّت ميّت است و گرنه طبرسى فرموده : وصى ، ايصاء ، امر و عهد همه بيك معنىاند . * ( وَوَصَّى بِها إِبْراهِيمُ بَنِيه وَيَعْقُوبُ ) * بقره : 132 . توصيه كرد آن دين و كلمهء توحيد را ابراهيم و يعقوب بفرزندانش . * ( وَأَوْصانِي بِالصَّلاةِ وَالزَّكاةِ ما دُمْتُ حَيًّا ) * مريم : 31 . مرا تا زنده‌ام به نماز و زكات امر كرد . * ( كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذا حَضَرَ أَحَدَكُمُ ) *