* ( إِنَّ هؤُلاءِ يُحِبُّونَ الْعاجِلَةَ وَيَذَرُونَ وَراءَهُمْ يَوْماً ثَقِيلًا ) * انسان : 27 . اگر * ( وَراءَهُمْ ) * وصف * ( « يَوْماً » ) * باشد آن بمعنى پيش است يعنى روز سختى را كه در جلو دارند وا ميگذارند و ناديده ميگيرند . و اگر ظرف * ( « يَذَرُونَ » ) * باشد بمعنى عقب و پس مىباشد . در آيهء * ( وَكانَ وَراءَهُمْ مَلِكٌ يَأْخُذُ كُلَّ سَفِينَةٍ غَصْباً ) * كهف : 79 . طبرسى و راغب تصريح كرده‌اند كه بمعنى پيش است يعنى : پيش از آنكه كار كشتى رانى را شروع كنند پادشاهى بود كه كشتيها را غصب ميكرد . در آيهء * ( لا يُقاتِلُونَكُمْ جَمِيعاً إِلَّا فِي قُرىً مُحَصَّنَةٍ أَوْ مِنْ وَراءِ جُدُرٍ ) * حشر : 14 . در اجسام و اماكن به كار رفته است . * ( فَنَبَذُوه وَراءَ ظُهُورِهِمْ ) * آل - عمران : 187 . مراد از اين تعبير به پشت سر انداختن و عدم اعتناء است . وَزَر : ( بر وزن فرس ) پناهگاهى از كوه . چنان كه در مفردات و مجمع ذيل آيهء * ( يَحْمِلُونَ أَوْزارَهُمْ ) * گفته است . * ( كَلَّا لا وَزَرَ . إِلى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ ) * قيامت : 11 و 12 . نه پناهگاهى نيست و قرارگاه يا قرار يافتن بسوى خداى تو است . وِزر : ( بر وزن جسر ) بمعنى ثقل و سنگينى است طبرسى گفته اشتقاق آن از وزر ( بر وزن فرس ) است . راغب گفته : وزر بمعنى سنگينى است به علت تشبيه بكوه . پس مطلب طبرسى و راغب هر دو يكى است . قرآن مجيد هر يك بجاى ديگرى آمده است مثل * ( لِيَحْمِلُوا أَوْزارَهُمْ كامِلَةً يَوْمَ الْقِيامَةِ ) * نحل : 25 . * ( وَلَيَحْمِلُنَّ أَثْقالَهُمْ وَأَثْقالًا مَعَ أَثْقالِهِمْ ) * عنكبوت : 13 . ناگفته نماند وزر مصدر و اسم هر دو آمده است ( سنگينى . سنگين يعنى بار ) و اغلب در گناه به كار رفته كه بار سنگينى است به گردن گناهكار . ولى در غير گناه نيز آمده چنان كه خواهيم گفت . * ( مَنْ أَعْرَضَ عَنْه فَإِنَّه يَحْمِلُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وِزْراً ) * طه : 100 . هر كه از آن اعراض كند روز قيامت بار