مرحلهء دوم مرحلهء دوم از قيامت كه معاد و برقرارى نظم مجدّد و احياء اموات باشد همان است كه نفخ صور دوم تعبير شده * ( ثُمَّ نُفِخَ فِيه أُخْرى فَإِذا هُمْ قِيامٌ يَنْظُرُونَ ) * زمر : 68 . * ( وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذا هُمْ مِنَ الأَجْداثِ إِلى رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ ) * يس : 51 . * ( يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْواجاً ) * نباء : 18 . رجوع شود به « صور » . مشى قرآن مجيد در اين مرحله طورى است كه هر عاقل منصف از تصديق آن ناگزير است بطور كلى دو راه از نظر قرآن در اين خصوص پيش كشيده شده است . اول - امكان قيامت و قياس آخر كار به اول آن ، بدين تقريب : معمارى ماهر ساختمانى را بنا كرده سپس ميگويد : من اين عمارت را ساخته‌ام و اگر در اثر سيل يا زلزله‌اى منهدم گردد قدرت آن را دارم كه دوباره آن را بسازم . يا نويسنده‌اى كتابى نوشته و گويد : اگر اين كتاب از بين برود بار ديگر ميتوانم آن را بنويسم . يا مهندسى كارخانه ايرا پياده و نصب كرده و گويد : اگر فرو ريزد باز قادرم كه سوار كرده به كار اندازم . ادعاى معمار و نويسنده و مهندس قابل انكار نيست و نميتوان گفت : نه ، زيرا بهترين دليل مدّعى عمل انجام شدهء اوست . در ما نحن فيه ميگوئيم : روزى از حيات و انسان و غيره در زمين خبرى نبود و اين زندگى بعدا بوجود آمده است هر گاه در آيندهء بسيار بسيار دور اگر اين زندگى از بين برود آيا امكان برقرارى مجدّد آن هست يا نه ؟ ناچار بايد گفت : آرى زيرا كه مىبينم فعلا موجود است . اينك نگاهى بآيات . 1 - * ( وَيَقُولُ الإِنْسانُ أَ إِذا ما مِتُّ لَسَوْفَ أُخْرَجُ حَيًّا . أَ وَلا يَذْكُرُ الإِنْسانُ أَنَّا خَلَقْناه مِنْ قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْئاً ) * مريم : 66 - 67 . يعنى : انسان ميگويد : آنگاه كه مردم آيا به زودى زنده از قبر خارج