بقرار زير است : 1 - قمر مثل آفتاب و ستارگان بامر خدا مسخّر و در مدار خويش پيوسته در گردش است و همه چيز آن روى حساب است * ( الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ بِحُسْبانٍ ) * رحمن : 5 . * ( وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِه ) * اعراف : 54 . * ( وَسَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ دائِبَيْنِ ) * ابراهيم 33 . 2 - ماه مثل آفتاب و ساير موجودات عمر معيّنى دارد و سرانجام از بين رفتنى است * ( وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى ) * لقمان : 29 . ايضا رعد : 2 - فاطر : 13 - زمر : 5 . 3 - ماه مانند ساير موجودات به خدا سجده مىكند و بامر او خاضع است * ( أَ لَمْ تَرَ أَنَّ الله يَسْجُدُ لَه مَنْ فِي السَّماواتِ وَمَنْ فِي الأَرْضِ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ ) * حج : 18 . 4 - ماه و آفتاب تا اين دنيا و اين نظم هست در اين وضع و فاصله خواهند بود * ( لَا الشَّمْسُ يَنْبَغِي لَها أَنْ تُدْرِكَ الْقَمَرَ ) * يس : 40 . ولى در آخرت بهم خواهند پيوست * ( وَخَسَفَ الْقَمَرُ . ) * * ( وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ ) * قيامة : 8 و 9 . انشقاق قمر * ( اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ . وَإِنْ يَرَوْا آيَةً يُعْرِضُوا وَيَقُولُوا سِحْرٌ مُسْتَمِرٌّ ) * قمر : 1 و 2 . قيامت نزديك گرديد و ماه شكافته شد و اگر معجزه‌اى به بينند اعراض كرده و ميگويند جادوئى محكم است . اگر مراد از « آية » همان انشقاق قمر و غيره باشد منظور آنست كه در عهد رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله قمر شكافته و مشركان آن را ديده باز باور نكرده و گفته‌اند سحر است و شكافتن آن علامت نزديك بودن قيامت است . ولى اگر « اقترب - انشقّ » هر دو مضارع و بواسطهء محقق الوقوع بودن ماضى آمده باشند ، و آيهء * ( وَإِنْ يَرَوْا آيَةً ) * راجع بانشقاق نباشد در اين صورت راجع بآينده است يعنى : قيامت نزديك مىشود و ماه پاره ميگردد . اينكه احتمال داده يا گفته‌اند : آيه اشاره است باينكه ماه از زمين پاره