جلد ششم بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم بقيهء حرف قاف قَرْيَه : راغب گويد : قريه نام موضعى است كه مردم در آن جمع شوند ، بمردم نيز قريه گويند و در هر دو معنى استعمال مىشود ، در بارهء * ( وَسْئَلِ الْقَرْيَةَ ) * يوسف : 82 . بسيارى از مفسران گفته‌اند مراد « اهل القرية » است و بعضى گفته‌اند مراد از قريه خود قوماند آنگاه چند آيه نقل كرده كه ظاهرا مراد از قريه و قرى مردماناند و از على بن الحسين عليه السّلام نقل كرده كه فرموده از « القرى » رجال قصد شده است المنار قول راغب را نقل كرده و ردّ نميكند . ولى مثال راغب * ( « وَسْئَلِ الْقَرْيَةَ » ) * درست نيست زيرا مراد از آن مسلما شهر است زير آيه اين طور است * ( وَسْئَلِ الْقَرْيَةَ الَّتِي كُنَّا فِيها ) * . ولى ظاهرا اين قول مقبول طبرسى نيست زيرا در بيشتر جاها كه مراجعه شد كلمهء « اهل » مقدّر مىكند . همچنين زمخشرى ، در مجمع فرمايد : قريه زمينى است داراى خانه هاى بسيار ، اصل آن از قرى بمعنى جمع است « قريت الماء فى الحوض » آب را در حوض جمع كردم و نيز گفته : قريه ، بلده ، مدينه نظير هماند در اينجا چند مطلب را بررسى ميكنيم : 1 - در بسيارى از آيات نسبت افعال بقريه داده شده مثل * ( وَكَمْ مِنْ قَرْيَةٍ أَهْلَكْناها فَجاءَها بَأْسُنا بَياتاً . . . ) * اعراف : 4 . * ( فَلَوْ لا كانَتْ قَرْيَةٌ آمَنَتْ فَنَفَعَها إِيمانُها إِلَّا قَوْمَ يُونُسَ . . . ) * يونس : 98 . * ( وَضَرَبَ الله مَثَلًا قَرْيَةً كانَتْ آمِنَةً مُطْمَئِنَّةً ) * نحل : 112 .