كَفور : ( بفتح كاف ) مبالغه در كفران نعمت است يعنى بسيار ناسپاس * ( إِنَّه لَيَؤُسٌ كَفُورٌ ) * هود : 9 . آن ظاهرا مصداق كفر نيز واقع مىشود مثل * ( وَلا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ مِنْ عَذابِها كَذلِكَ نَجْزِي كُلَّ كَفُورٍ ) * فاطر : 36 . « كفور » جمعا 12 بار در قرآن مجيد آمده است . كفُور : ( بضمّ كاف ) مصدر است بمعنى جحود و انكار از راغب نقل شد كه در انكار دين و انكار نعمت به كار رود و جمعا سه بار در قرآن آمده است * ( وَلَقَدْ صَرَّفْنا لِلنَّاسِ فِي هذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ فَأَبى أَكْثَرُ النَّاسِ إِلَّا كُفُوراً ) * اسراء : 89 . ظاهرا مراد از آن انكار دينى است يعنى : از هر مثل در اين قرآن آورديم ولى بسيارى از مردم جز انكار حق نكردند ايضا فرقان : 50 . * ( وَجَعَلَ لَهُمْ أَجَلًا لا رَيْبَ فِيه فَأَبَى الظَّالِمُونَ إِلَّا كُفُوراً ) * اسراء : 99 . كَفّار : ( بفتح كاف ) مبالغهء كافر و بقول راغب آن در افادهء مبالغه از كفور ابلغ است . ظاهر قرآن آنست كه در كفر دين و كفر نعمت به كار رفته * ( أَلْقِيا فِي جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ عَنِيدٍ ) * ق : 24 . در كفر دينى است * ( وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ الله لا تُحْصُوها إِنَّ الإِنْسانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ ) * ابراهيم : 34 . ظاهرا در كفر نعمت است . كُفّار ( بضمّ كاف ) جمع كافر است به نظر راغب استعمال آن در منكر دين بيشتر از منكر نعمت است * ( إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَماتُوا وَهُمْ كُفَّارٌ أُولئِكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ الله ) * بقره : 161 . اين لفظ جمعا 21 دفعه در قرآن به كار رفته و همه جا مراد از آن منكرين دين است مگر در آيهء * ( كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَباتُه ) * حديد : 20 . كه مراد زارعان و كشاورزان است . كَفّارَة : مراد از كفّاره آنست كه گناه را باحسن وجه ميپوشاند و جبران مىكند * ( ذلِكَ كَفَّارَةُ أَيْمانِكُمْ إِذا حَلَفْتُمْ ) * مائده : 89 . آن كفّارهء سوگندهاى شماست چون قسم خورديد مراد از آن آزاد كردن بنده يا طعام ده نفر