* ( اخْتَلَفُوا فِيه لَفِي شَكٍّ مِنْه ما لَهُمْ بِه مِنْ عِلْمٍ إِلَّا اتِّباعَ الظَّنِّ وَما قَتَلُوه يَقِيناً ) * نساء : 157 . اين آيه صريح است در اينكه عيسى بدست يهود نه بدار آويخته شده و نه كشته شده است ادّعاى نصارى و پيراهن عثمان كردن صلب عيسى عليه السّلام بىجا و افسانه است . و نيز روشن است كه كار بر آنان مشتبه شده . با مراجعه بكتب تاريخ و تفاسير و تحقيقات رجال اسلامى روشن خواهد شد كه يهود بجاى عيسى عليه السّلام مردى بنام يهوداى اسخر يوطى را كه شبيه به حضرت عيسى بود گرفته و كشتند و گمان كردند كه عيسى را كشته‌اند . عيسى با حوارّيون در باغى بود ، لشكريان قيصر شبانه با كاهنان يهود براى گرفتارى او وارد باغ شدند ، شاگردان عيسى پراكنده شده پا بفرار گذاشتند ، يهوداى اسخر يوطى كه شبيه عيسى بود و جاى عيسى را نيز او نشان داده بود بدست آنها افتاد او را با هلهله و غوغا كشان كشان بردند و چون مجال تحقيق بيشتر نبود بدارش زدند گوئى كاهنان يهود و لشكريان قيصر را مقصود آن بود كه طرفداران عيسى را در مقابل عمل انجام شده قرار دهند لذا بىآنكه تحقيق كنند و بداد و بيداد آن بدبخت گوش بدهند در ميان هلهله بصليبش كشيدند . ظاهرا معناى * ( وَلكِنْ شُبِّه لَهُمْ ) * اين است كه يهودا بجاى عيسى بدار رفت و يهود پنداشتند كه عيسى است بروايتى يكى از حواريّون پس از اجازهء حضرت عيسى خود را عيسى معرفى كرد و او را گرفته و بدار زدند و امر بر آنان مشتبه شد . آنگاه فرموده : آنان كه دربارهء عيسى اختلاف كردند در شكّاند و علمى ندارند و فقط از گمان پيروى ميكنند و سپس تأكيد فرموده * ( وَما قَتَلُوه يَقِيناً ) * عيسى را روى يقين نكشتند بلكه ظنّ كردند كه او را كشته‌اند . اصرار و پافشارى قرآن در اينكه