* ( الله لأَعْنَتَكُمْ إِنَّ الله عَزِيزٌ حَكِيمٌ ) * بقره : 220 . اگر خدا ميخواست شما را دربارهء يتيمان به زحمت ميانداخت . عنيد : طاغى و كسى كه دانسته با حق عناد و مخالفت كند . در قاموس آمده : « عَنَدَ عَنُوداً : خالَفَ الْحَقَّ وَرَدَّه عارِفاً بِه فَهُوَ عَنيدٌ » در مجمع فرموده : عنيد مبالغهء عاند است و عناد آنست كه دانسته و از روى تكبّر يا ستم از حق امتناع كند . * ( وَعَصَوْا رُسُلَه وَاتَّبَعُوا أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ ) * هود : 59 . از پيامبران ، خدا نافرمانى كردند و امر هر ستمگر طاغى و ستيزه گر را اطاعت كردند . * ( إِنَّه كانَ لِآياتِنا عَنِيداً ) * مدثر : 16 . او راجع بآيات ما مخالف و ستيزه گر بود . اين كلمه در سورهء ابراهيم : 15 و ق : 24 . نيز آمده است . عند : ظرف است بمعنى قرب و نزديكى . در قرآن مجيد در معانى زير به كار رفته است : 1 - ظرف مكان . 2 - حكم . 3 - بقاء يا حتمى بودن . 4 - تقرب . 5 - علم . 6 - وقت حساب . 7 - جانب و ناحيه و غيره . اينك ببعضى از آيات به ترتيب اشاره مىشود ظرف مكان : مثل * ( فَاذْكُرُوا الله عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرامِ ) * بقره : 198 . * ( وَما كانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكاءً ) * انفال : 35 . حكم : مثل * ( فَتُوبُوا إِلى بارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بارِئِكُمْ ) * بقره : 54 . * ( إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ الله الإِسْلامُ . . . ) * آل عمران : 19 . * ( إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ الله الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لا يَعْقِلُونَ ) * انفال : 22 . ظاهرا « عند » در آيات فوق و نظير آنها بمعنى حكم و دستور است يعنى توبه در حكم خدا خوب است و دين در حكم و تقدير خدا اسلام است و . . . بقاء يا حتمى بودن : مثل * ( فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ) * بقره 62 . * ( وَما تُقَدِّمُوا لأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوه عِنْدَ الله ) *