سيد علي اكبر قرشي

47

قاموس قرآن ( فارسي )

ادا كرده است طالبان تحقيق به آنجا رجوع كنند . آيا رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله شعر گفته است ؟ از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله نقل شده كه گويا در جنگ حنين فرموده : انا النبىّ لا كذب انا ابن عبد المطلب در جواب اينكه اين نقل با * ( « وَما عَلَّمْناه الشِّعْرَ . . . » ) * چگونه ميسازد در مجمع فرموده : گروهى گفته‌اند آن شعر نيست گروهى ديگر گويند اين شعر اتفاقى بوده و آنحضرت قصد شعر گفتن نداشته است . در الميزان فرموده : اين بيت از آنحضرت منقول است و دربارهء آن زياد بحث كرده‌اند ولى طرح روايت آسانتر است از آنكه بگوئيم شعر است يا شعر از روى قصد نيست . شِعْرى : ( بكسر شين ) * ( « وَأَنَّه هُوَ رَبُّ الشِّعْرى » ) * نجم : 49 . شعراى يمانى ستارهء درخشنده ايست واقع در صورت فلكى كلب اكبر كه درخشنده ترين ستارگان ثوابت است ، نوعا در ماه‌هاى تابستان در جنوب ديده مىشود . دانشمندان نجوم گويند : فاصلهء اين ستاره از زمين پانصد هزار برابر فاصلهء خورشيد با زمين است و تشعشع آن چهل برابر خورشيد . حجم آن باندازهء زمين ، وزن آن باندازهء خورشيد ، فشردگى ذرات آن پانصد هزار بار از چگالى آب زيادتر است ، اگر در فاصلهء خورشيد بود . زمين و اهل آن را مىسوزانيد . در مجمع هست قوم خزاعه ستارهء شعرى را مىپرستيدند لذاست كه قرآن فرموده : خدا پروردگار شعرى است يعنى خدا را پرستش كنيد نه شعرى را . ناگفته نماند شعرى نام دو ستاره است : شعراى يمانى ، شعراى شامى ولى ظاهرا مراد اولى است كه آن از دومى درخشنده تر است و بدان علت براى نادانان معبود واقع گرديده بود . شعل : * ( « قالَ رَبِّ إِنِّي وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّي وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْباً » ) * مريم : 4 . شعل افروخته شدن آتش و شعيله فتيلهء