را ضعيف پنداشته ، بيهوده است . نظير اين آيه است آيهء : * ( « فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ طَيِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيلِ الله كَثِيراً » ) * نساء : 160 . اين آيه نيز روشن مىكند كه اين محرّمات در اصل حلال بوده و بواسطهء ظلمشان بر يهود حرام شده‌اند و شايد اين آيه از آيهء اول اعم باشد . بايد ديد مراد از اين ناخنداران چيست ؟ از ابن عباس و سدّى و غيره نقل شده : مراد حيوانى است كه سماش يكى است و شكاف ندارد مثل شتر و شتر مرغ و اردك و غاز ( مجمع ) از مجاهد نقل شده مراد هر چهار پائى است كه سم شكافته نيست و سم شكافتگان را يهود ميخورند . و از ابن زيد نقل شده كه مراد شتر است . در تورات فعلى سفر لاويان باب يازدهم بطور قاعدهء كلى هر شكافته سم و نشخوار كننده حلال شمرده شده ولى شتر را تحريم كرده كه نشخوار مىكند ولى شكافته سم نيست و ونك ( حيوانى است مثل گربه بعضى آن را گوسفند بنى اسرائيل گويند ) نشخوار مىكند ولى شكافته سم نيست ايضا خرگوش و خوك كه اولى سم شكافته نيست و دومى نشخوار نميكند . ولى از اينها فقط شتر داخل در ما نحن فيه است . ناگفته نماند : گوسفند و گاو داخل در اين تحريم نيست زيرا جملهء * ( « وَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ . . . » ) * نشان ميدهد فقط پيه آن دو بر يهود حرام شده است . مىماند شتر و قسمت ديگرى از طيّبات و ناخنداران . يهود ميگفتند : اين محرّمات در اصل شريعتها حرام بودند و در اثر گناهان بر ما حرام نشده‌اند قرآن در جواب آنها فرموده : هر طعام پيش از نزول تورات بر بنى - اسرائيل حلال بوده مگر آنچه اسرائيل بر خود حرام كرده بود تورات را بياوريد و بخوانيد تا صدق اين سخن روشن شود * ( « كُلُّ الطَّعامِ كانَ حِلاًّ لِبَنِي إِسْرائِيلَ إِلَّا ما حَرَّمَ إِسْرائِيلُ عَلى نَفْسِه مِنْ قَبْلِ أَنْ تُنَزَّلَ التَّوْراةُ قُلْ فَأْتُوا ) *