بالاستقلال وجود ندارد مگر آنكه خدا آن را اختيارى بدهد * ( لا شَرِيكَ لَه وَبِذلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ ) * انعام : 163 . آيه مطلق شريك را نفى مىكند اعم از آنكه در خلقت باشد يا در تدبير يا در عبادت ، * ( لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً وَلَمْ يَكُنْ لَه شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ ) * اسراء : 111 . فرقان : 2 . * ( وَجَعَلُوا لِلَّه شُرَكاءَ قُلْ سَمُّوهُمْ . . . ) * رعد : 33 . و نيز در چهل دو مورد آمده * ( رَبِّ الْعالَمِينَ ) * ( المعجم المفهرس ) يعنى پرورش دهندهء تمام موجودات چنان كه در كلمهء « اللَّه » گذشت . * ( فَلِلَّه الْحَمْدُ رَبِّ السَّماواتِ وَرَبِّ الأَرْضِ رَبِّ الْعالَمِينَ ) * جاثية : 36 . * ( أَلا لَه الْخَلْقُ وَالأَمْرُ تَبارَكَ الله رَبُّ الْعالَمِينَ ) * اعراف : 54 . و خلاصه آنكه خالق و اداره كنندهء عالم خداست . اما در ردّ شرك سوم : بايد ديد مشركان چرا به غير خدا عبادت ميكردند . مشركان بتهاى خود را ضارّ و نافع ميدانستند و منظورشان از عبادت جلب نفع و دفع ضرر بود و كسانى كه آفتاب و ماه و ستارگان و غيره را پرستش ميكردند همين منظور را داشتند زيرا دفع ضرر و جلب نفع از فطريات بشر است و نيز ميگفتند : اينها واسطه و شفيعان ما هستند و براى ما در پيش خدا كار سازى ميكنند . قرآن عقيدهء آنها را چنين نقل مىكند * ( وَيَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ الله ما لا يَضُرُّهُمْ وَلا يَنْفَعُهُمْ وَيَقُولُونَ هؤُلاءِ شُفَعاؤُنا عِنْدَ الله . . . ) * يونس : 18 . ميگفتند : اينها واسطه هااند و قدرت آن را دارند كه در جلب نفع و دفع ضرر براى ما مؤثر باشند لذا آنها را عبادت ميكردند . ولى قرآن فرمايد : اينها نفع و ضرر ندارند و خدا آنها را شفاعتگر نكرده است . ايضا * ( وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِه أَوْلِياءَ ما نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونا إِلَى الله زُلْفى إِنَّ الله يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِي ما هُمْ فِيه يَخْتَلِفُونَ ) * زمر : 3 . با در نظر گرفتن اينكه مشركان عقيده بمعاد نداشتند نظرشان از تقرّب بواسطهء بتان جلب