بمعنى مفعول يعنى شكار شده نيز ميايد * ( « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَأَنْتُمْ حُرُمٌ » ) * مائده : 95 . ايضا * ( « وَحُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ ما دُمْتُمْ حُرُماً » ) * مائده : 96 . آيات صيد در قرآن مجيد همه در سوره مائده است آيات : 1 و 2 و 94 و 95 و 96 . صيد در اسلام در صورتى حلال است كه شخص براى تأمين مخارج خويش و عائله اش شكار كند و براى خوشگذرانى حرام مىباشد . فقهاء سفر كسانى را كه براى تفريح به شكار ميروند سفر معصيت دانسته و حكم باتمام روزه و نماز كرده‌اند . حرمت شكار تفريحى ظاهرا از آنجهت است كه روا نيست شخص براى ارضاء تمايل نفسانى خويش حيوانات و پرندگانى را كه در اين زمين پهناور بى آنكه به كسى آزار برسانند ميچرند و ميپرند و خداى خويش را تسبيح ميكنند ، از نردبان هستى پياده كند . ولى اگر احتياج داشته باشد آن مطلب ديگرى است . شكار كردن احكام بخصوصى دارد كه در فقه اسلامى مشروحا بيان شده است و اين كتاب محل بررسى آنها نيست . صير : رجوع . انتقال . تحوّل . رسيدن ( اقرب ) . * ( « أَلا إِلَى الله تَصِيرُ الأُمُورُ » ) * شورى : 53 . مصير : مصدر ميمى و اسم مكان است مثل * ( « قُلْ تَمَتَّعُوا فَإِنَّ مَصِيرَكُمْ إِلَى النَّارِ » ) * ابراهيم : 30 . كه مصدر ميمى است يعنى : متمتع شويد حتما باز گشت شما بسوى آتش است . و مثل * ( « وَمَأْواه جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ » ) * انفال : 16 . در آيات * ( « وَلِلَّه مُلْكُ السَّماواتِ وَالأَرْضِ وَما بَيْنَهُما وَإِلَيْه الْمَصِيرُ » ) * مائده : 18 . * ( « غُفْرانَكَ رَبَّنا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ » ) * بقره : 285 . * ( « وَيُحَذِّرُكُمُ الله نَفْسَه وَإِلَى الله الْمَصِيرُ » ) * آل عمران : 28 . و نظير آنها گرچه منظور رجوع بآخرت و رحمت و عذاب خداوند است ولى بعقيدهء من مراد از تعبير رجوع الى اللَّه خلود و بقا است يعنى برگشت همه