* ( ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْه . . . » ) * آل عمران : 117 . حكايت آنچه كفّار در اين زندگى انفاق ميكنند داستان بادى است كه داراى سرماى شديدى است . بكشت قومى ظالم رسيد و آن را از بين برد . صَرَّة * ( « فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُه فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَها وَقالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ » ) * ذاريات : 290 . صرّه جماعتى است منضم بهم گوئى جمع شده و در يك ظرف قرار گرفته‌اند ( راغب ) بمعنى ضجّه و صيحه نيز آمده است ( اقرب ) . طبرسى آن را صيحهء شديد بقولى ، جماعت گفته است يعنى : زن ابراهيم عليه السّلام صيحه زنان رو كرد و با تعجب به صورت خويش زد و گفت : عجوزهء نازا مىزايد ؟ ! ! صرصر : باد شديد . يا بسيار سرد . تكرار لفظ دالّ بر مبالغه است . اين لفظ سه بار در قرآن مجيد آمده است : فصلت : 16 - قمر : 19 - حاقّه : 6 . و هر سه وصف باد عذابى است كه بر قوم عاد وزيد * ( « وَأَمَّا عادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عاتِيَةٍ » ) * حاقه : 6 . اما عاد با بادى بسيار سرد و فزون از حد هلاك شدند . در « روح » تحت عنوان باديكه قوم عاد را از بين برد استظهار كرديم كه آن باد طوفان نبود بلكه باد سرد و سوزان غير عادى بود كه در اثر وزش پى در پى چند روزه ، همهء آنها را منجمد كرد و از بين برد . صراط : راه . * ( « اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ . صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ » ) * فاتحه : 6 و 7 . صحاح و قاموس و اقرب آن را طريق گفته . طبرسى فرمود : راه آشكار وسيع . راغب گويد : راه راست . الميزان فرمايد : صراط ، سبيل ، طريق قريب المعنىاند . بايد دانست : آن در اكثر نزديك به تمام آيات قرآن در معناى راه خدا يعنى دين حق و شريعت حق به كار رفته است و در بعضى از آيات مىشود گفت مراد از آن راه معمولى است مثل * ( « وَلا تَقْعُدُوا بِكُلِّ صِراطٍ تُوعِدُونَ وَتَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ الله » ) * اعراف 86 . و