* ( « لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرائِيلَ » ) * اعراف : 136 . ارسال در اينجا بمعنى رها كردن است كه عبارت اخراى فرستادن باشد . همچنين است * ( « أَنْ أَرْسِلْ مَعَنا بَنِي إِسْرائِيلَ » ) * شعراء : 17 . رسول * ( « فَأْتِيا فِرْعَوْنَ فَقُولا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعالَمِينَ » ) * شعراء : 16 در صحاح و قاموس گفته : چون فعول و فعيل در آن مفرد و جمع و مذكر و مؤنث مساوى است لذا بجاى رسول رسل نيامده است در مجمع گويد : رسول مفرد و در معنى جمع است ناگفته نماند نظير اين آيه در سورهء طه آيهء 47 تثنيه آمده است * ( « فَأْتِياه فَقُولا إِنَّا رَسُولا رَبِّكَ » ) * . * ( « إِنَّه لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ » ) * تكوير : 19 . مراد از رسول در اينجا جبرئيل است . مراد از رسل در قرآن مجيد اكثرا پيامبران است ولى گاهى از آن ملائكه مراد است مثل * ( « قالُوا يا لُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ » ) * هود : 81 و مثل * ( « تَوَفَّتْه رُسُلُنا وَهُمْ لا يُفَرِّطُونَ » ) * انعام : 61 . * ( « إِنَّ رُسُلَنا يَكْتُبُونَ ما تَمْكُرُونَ » ) * يونس : 21 . آيات ديگرى نيز در اين زمينه هست . در آيه * ( « وَإِذَا الرُّسُلُ أُقِّتَتْ لأَيِّ يَوْمٍ أُجِّلَتْ لِيَوْمِ الْفَصْلِ » ) * مرسلات : 11 . باحتمال قوى مراد فرستاده هاى عالم طبيعت است از آسمان و زمين و خورشيد و ماه و ستارگان و غيره كه اينها همه از جانب خدا در اين عالم رها و فرستاده شده‌اند و بطور خودكار به راه خود ادامه ميدهند و در يكديگر تأثير ميكنند و روز قيامت همهء آنها ميايستند چون آن روز روز فصل و جدائى است مؤيد اين سخن كلمهء المرسلات است در اول سورهء كه دربارهء آن بحث خواهد شد . * ( « وَإِذَا الرُّسُلُ أُقِّتَتْ » ) * ظاهرا همان رسيدن به آخر وقت است كه قيامت است . طبرسى و زمخشرى و بيضاوى رسل را بمعنى پيامبران گرفته و گفته‌اند : يعنى وقت پيامبران تعيين شود تا براى شهادت بر امّت خود حاضر شوند