است ولى انطباق مرجون لامر اللَّه بر مستضعفين روشن نيست زيرا آيهء 98 سورهء نساء كه دربارهء مستضعفين است در آيهء ما بعد آن آمده * ( « فَأُولئِكَ عَسَى الله أَنْ يَعْفُوَ عَنْهُمْ وَكانَ الله عَفُوًّا غَفُوراً » ) * اين آيه طرف غفران را تقويت مىكند بخلاف * ( مُرْجَوْنَ لأَمْرِ الله ) * كه در ذيل آيهء آنها * ( « وَالله عَلِيمٌ حَكِيمٌ » ) * آمده كه هيچ طرف از عذاب و رحمت را تقويت نميكند . در كافى براى هر يك از آن دو گروه بابى منعقد كرده و رواياتشان بر خلاف هم است و نيز در باب اصناف الناس از كتاب ايمان و كفر آن دو را غيرهم شمرده است . در المنار گويد : مراد از مرجون لامر اللَّه عده‌اى از تخلَّف كنندگان از جهاداند كه عذاب و رحمت آنها مبهم است ولى در آيهء 118 توبه ، حال آنها روشن شده . آيهء 118 . دربارهء قبول توبهء آن سه نفر است كه از جهاد تخلَّف كردند * ( « وَعَلَى الثَّلاثَةِ الَّذِينَ خُلِّفُوا ) * . . . * ( ثُمَّ تابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوبُوا . . . » ) * ناگفته نماند اين سخن قابل قبول نيست زيرا جملهء * ( « إِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَإِمَّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ » ) * در * ( مُرْجَوْنَ لأَمْرِ الله ) * نشان ميدهد كه غفران و عذاب در روز قيامت خواهد بود نه اينكه تأخير انداخته شده‌اند تا روشن شود كه توبهء - شان قبول خواهد شد يا نه ؟ در الميزان آمده : قصهء آنها بر اين آيه منطبق نيست . از كلام مرحوم طبرسى كه دربارهء آيه جريان تخلف آن سه نفر و قبول توبه ءشان را نقل كرده بدست ميايد كه نظرش تطبيق آيه بر مخلَّفين است . عياشى در تفسير خود از امام باقر عليه السّلام نقل كرده فرمود : مرجون لامر اللَّه مردمى مشرك بودند كه امثال حمزه و جعفر و غيره را كشتند بعد باسلام داخل شدند خدا را يكتا خواندند و شرك را رها نمودند . ايمان را بحقيقت نشناختند كه مؤمن و مستحق بهشت گردند و در انكارهم نبودند كه كافر و مستحق آتش باشند آنها در همين حالاند خدا آنها را يا عذاب مىكند و يا بر آنها توبه مينمايد .