قرآن دربارهء آن بسيار سخت است در سورهء بقره آيهء 275 . آمده * ( « الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبا لا يَقُومُونَ إِلَّا كَما يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُه الشَّيْطانُ مِنَ الْمَسِّ ) * . . . * ( وَمَنْ عادَ فَأُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ » ) * اين همان وعدهء صريح آتش است راجع برباخوار . همچنين آيات بعدى و آيهء 130 . آل عمران . ناگفته نماند صريح آياتيكه جملهء * ( « يَأْكُلُونَ الرِّبا » ) * . . . * ( « لا تَأْكُلُوا الرِّبَوا » ) * دارند اختصاص حرمت ربا بر ربا خوار است نه ربا دهنده همچنين است ظهور آيات ديگر ، روزى با يكى از مراجع صحبت ميكردم كه آيا در قرآن بر حرمت ربا دادن دليل داريم يا نه ؟ فرمودند آيهء * ( « أَحَلَّ الله الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبا » ) * بطور اطلاق بر حرمت هر دو دلالت دارد ولى اگر مراد از « الرّبا » همان زيادت باشد نه معامله شايد ظهورش در ربا خوار است و اگر مراد معامله باشد شامل حرمت ربا دادن و گرفتن هر دو است و در شريعت اسلام ثابت است كه دادن ربا مانند گرفتن آن حرام است . در وسائل ابواب الربا باب 4 رواياتى دربارهء گرفتن ربا و دادن آن و نوشتن و گواهى بر آن نقل كرده از جمله از على عليه السّلام نقل مىكند كه فرمود : گيرندهء ربا و دهندهء آن و نويسنده و دو شاهد آن همه در گناه با هماند و نيز از على عليه السّلام نقل شده كه فرمود : « لعن رسول اللَّه صلَّى اللَّه عليه و آله فى الرّبا خمسة آكله ، و موكَّله ، و شاهديه و كاتبه » اين روايت در مجمع نيز نقل شده است . ناگفته نماند : ربا در اديان پيشين نيز تحريم شده است در قرآن دربارهء عصيان يهود فرموده * ( « وَأَخْذِهِمُ الرِّبَوا وَقَدْ نُهُوا عَنْه وَأَكْلِهِمْ أَمْوالَ النَّاسِ بِالْباطِلِ » ) * نساء : 161 . رتع : * ( « أَرْسِلْه مَعَنا غَداً يَرْتَعْ وَيَلْعَبْ . . . » ) * يوسف : 12 . در مجمع از ابن زيد نقل كرده كه رتع بمعنى گردش است خودش نيز رفت و آمد كه عبارت اخراى گردش است معنى كرده على هذا معنى آيه چنين است : او را فردا با ما بفرست تا گردش و بازى نمايد .