* ( لَهُمَا الشَّيْطانُ لِيُبْدِيَ لَهُما ما وُورِيَ عَنْهُما مِنْ سَوْآتِهِما » ) * اعراف : 20 . مراد از سوأة عورت زن و مرد است ايضا در آيهء * ( « فَأَكَلا مِنْها فَبَدَتْ لَهُما سَوْآتُهُما » ) * طه : 121 . از جمع آمدن سوأة ميتوان فهميد كه مراد عورتين هر دو از آدم و زنش است . * ( « وَلَمَّا جاءَتْ رُسُلُنا لُوطاً سِيءَ بِهِمْ . . . » ) * هود : 77 . بنظرم سىء بمعنى اندوه است يعنى چون فرستادگان ما پيش لوط آمدند از آمدنشان غمگين شد ، ايضا در * ( « سِيئَتْ وُجُوه الَّذِينَ كَفَرُوا » ) * ملك : 27 . و در آيهء * ( « لِيَسُوؤُا وُجُوهَكُمْ » ) * اسراء : 7 . تا رويتان را غمگين كنند است كه اثر غم در وجه انسان نمايان مىشود . * ( « وَاضْمُمْ يَدَكَ إِلى جَناحِكَ تَخْرُجْ بَيْضاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ » ) * طه : 22 . سوء در آيه به مرض و آفت گفته‌اند . غرض آنست اين تغيير رنگ ضررى نخواهد داشت يعنى دستت را بگريبان خود جمع كن تا سفيد و روشن بدون آفت خارج شود . بعضىها سوختن احتمال داده‌اند يعنى دستت نميسوزد . اين لفظ در سورهء نمل : 12 . و قصص : 31 نيز آمده در الميزان فرموده : ظاهرا اين قيد تعريض بتورات فعلى است كه در سفر خروج باب چهارم آيه 6 گويد : دست موسى مثل برف مبروص ( پيس ) شد . * ( « إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ » ) * هود : 114 . اين آيه در « حبط » گذشت و در « غفر » ديده شود . در تمام آيات قرآن در علاج سيئات تكفير آمده است مثل * ( « وَيُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِنْ سَيِّئاتِكُمْ » ) * بقره : 271 . و دربارهء هيچ يك يغفر السيّئات نيامده مگر در آيهء * ( « وَنَتَجاوَزُ عَنْ سَيِّئاتِهِمْ » ) * احقاف : 16 . كه بجاى تكفير تجاوز آمده است . اين ظاهرا از آنجهت است كه « كفر » در لغت بمعنى پوشاندن است و در علاج بدىها و ناپسندها تعبير پوشاندن آنها مناسب است . سوح : * ( « فَإِذا نَزَلَ بِساحَتِهِمْ فَساءَ صَباحُ الْمُنْذَرِينَ » ) * صافات : 177 . ساحت بمعنى ناحيه و فضاى خالى