* ( عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كانَتْ حاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِي السَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعاً وَيَوْمَ لا يَسْبِتُونَ لا تَأْتِيهِمْ كَذلِكَ نَبْلُوهُمْ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ . وَإِذْ قالَتْ أُمَّةٌ مِنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْماً الله مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذاباً شَدِيداً قالُوا مَعْذِرَةً إِلى رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ . فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِه أَنْجَيْنَا الَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَأَخَذْنَا الَّذِينَ ظَلَمُوا بِعَذابٍ بَئِيسٍ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ . فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ ما نُهُوا عَنْه قُلْنا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خاسِئِينَ ) * اعراف : 163 - 166 . از اين آيات بدست ميايد كه : آنها در روز سبت تجاوز كرده و دست از كار نكشيده‌اند . و نيز فقط آنها كه نهى از منكر ميكردند نجات يافته‌اند متجاوزين و تاركين نهى از منكر همه هلاك شده‌اند . و ايضا در آيات دو جور عذاب ذكر شده يكى * ( أَخَذْنَا الَّذِينَ ظَلَمُوا بِعَذابٍ بَئِيسٍ ) * و دوّمى ميمون شدن . به نظر ميايد اوّلى راجع بتاركين نهى از منكر و دوّمى بصيد كنندگان است . در مجمع گويد : هر دو فرقه هلاك شدند و فرقهء نهى از منكر نجات يافتند اين از ابا عبد اللَّه عليه السّلام نقل شده است عياشى نظير آن را از حضرت باقر عليه السّلام نقل كرده است و نيز از عكرمه نقل مىكند كه بمحضر ابن عباس وارد شدم مقابلش قرآنى بود اين آيه را * ( فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِه ) * ميخواند و ميگريست آنگاه گفت : ميدانم كه خدا صيادان ماهى را هلاك كرد و فرقهء نهى از منكر را نجات داد ولى نميدانم با آنها كه نهى نكردند و خود نيز مرتكب نشدند چه كرد . الميزان از عكرمه روايت كرده كه بابن عباس گفتم فدايت شوم نميبينى كه فرقهء ساكت فعل صيادان را مكروه داشته و بفرقهء ديگر گفتند : چرا اينها را موعظه ميكنيد خدا هلاكشان خواهد كرد . ابن عباس گفت به من دو تا لباس ضخيم دادند . يعنى قول مرا دربارهء نجات آندسته پذيرفت و به من دو خلعت داد . آنگاه الميزان گويد عكرمه اشتباه