كلام الله مجيد آمده است و يك بار فعل آن * ( إِنَّ لَكَ أَلَّا تَجُوعَ فِيها وَلا تَعْرى ) * طه : 118 . جوف : اندرون . * ( ما جَعَلَ الله لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَيْنِ فِي جَوْفِه . . . ) * احزاب : 4 خدا براى كسى در اندرون وى دو قلب قرار نداده است . آيهء ما قبل در اطاعت خدا و عدم طاعت مشركين و ذيل آيه در بارهء ظهار و پسر خوانده هاست . آيهء شريفه كنايه از آنست كه جمع دو منافى ممكن نيست و قلب به دو چيز متناقض نميتواند معتقد باشد مگر آنكه دو قلب باشد ولى خدا در اندرون كسى دو قلب نگذاشته است . گويند : آن در مقام تعليل بذيل آيه است يعنى يكزن هم مادر و هم زن انسان نميشود چنان كه معنى ظهار است و يك فرزند پسر دو شخص نميشود چنان كه در پسر خوانده است . بعيد نيست كه تعليل آيهء قبل باشد يعنى طاعت خدا و كفّار قابل جمع نيست مگر آنكه شخص دو قلب داشته باشد و خدا در جوف كسى دو قلب قرار نداده است ( از الميزان ) . جوّ : هوا . ( مفردات ) * ( أَ لَمْ يَرَوْا إِلَى الطَّيْرِ مُسَخَّراتٍ فِي جَوِّ السَّماءِ ) * نحل : 79 آيا نگاه نكرده‌اند بپرندگان كه در فضاى آسمان مسخّرند . اگر جوّ بمعنى هوا باشد چنان كه از راغب نقل شد « السّماء » در آنصورت مطلق و اعمّ است و جوّ قسمتى از آن مىباشد . جاء : مجىء : آمدن . * ( جاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْباطِلُ ) * اسراء : 81 اين كلمه بيشتر اوقات در قرآن مجيد با « باء » متعدّى شده نحو * ( وَجِئْتُكَ مِنْ سَبَإٍ بِنَبَإٍ يَقِينٍ ) * نمل : 22 از سباء خبر يقينى بر تو آوردم . و گاهى با باب افعال مثل * ( فَأَجاءَهَا الْمَخاضُ إِلى جِذْعِ النَّخْلَةِ . . . ) * مريم 23 درد زادن او را به تنهء نخل خرما آورده گويا مراد آنست كه از درد به آن چسبيد « جاء » گويا فقط يك دفعه متعدى بنفسه آمده است نظير * ( لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئاً إِدًّا ) * مريم : 89 حقا كه شىء نا پسندى آورديد