نيست و نميتوان گفت سنّت خدا در زمان رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم تغيير يافت . 2 - * ( لا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَهُمْ وَهُمْ لَهُمْ جُنْدٌ مُحْضَرُونَ ) * يس 75 . على الظاهر فاعل * ( « لا يَسْتَطِيعُونَ » ) * عبارت است از * ( « آلِهَةً » ) * در آيهء ما قبل و ضمير * ( « نَصْرَهُمْ وَهُمْ » ) * به بت پرستان راجع است و ضمير * ( « لَهُمْ » ) * براى * ( « آلِهَةً » ) * است يعنى : بتها قدرت بر يارى آنها ندارند و آنها براى بتان سپاه آماده‌اند . و بعبارت ديگر آنها بر بتان يارى ميكنند نه بتان بر آنها . بعضى از بزرگان * ( « مُحْضَرُونَ » ) * را راجع بآخرت گرفته كه بت پرستان با بتان در روز قيامت حاضر ميشوند . بنظرم آنچه ما ترجمه كرديم بهتر است يعنى مردم براى بتان سپاهى آماده‌اند و از آنها يارى ميكنند . جنف : ( بر وزن فرس ) ميل . ( صحاح ) ميل در حكم ( مفردات ) * ( فَمَنْ خافَ مِنْ مُوصٍ جَنَفاً أَوْ إِثْماً فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلا إِثْمَ عَلَيْه ) * بقره : 182 هر كه از وصيّت كننده‌اى بترسد كه ميل بباطل و يا گناه كند پس ميان آنان اصلاح نمايد گناهى بر او نيست . در جوامع الجامع جنف را ميل بباطل از روى خطا و اثم را ميل بباطل از روى عمد گفته است . روايت امام صادق عليه السّلام در اين زمينه خواهد آمد . اين آيه ، فرع آيهء سابق است كه از تبديل وصيّت بر حذر ميدارد يعنى هر كه در وصيّت اجحاف و گناه به بيند ميتواند آن را اصلاح كند ممكن است آيه راجع بزنده بودن موصى باشد و چون وصى ديد كه در وصيّت مثلا بيك فرزند ميل و يا وصيّت بگناه مىكند و اين باعث نزاع ورثه و مورّث است ميتواند او را باز دارد . و ممكن است راجع به ممات موصى باشد و وصىّ چون ديد ، وصيّت خارج از ميزان شرع است ميتواند با اصلاح آن ميان ورثه صلح برقرار كند . در روايت امام صادق عليه السّلام