* ( مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَأَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشارِكْهُمْ فِي الأَمْوالِ وَالأَوْلادِ . . . ) * اسراء : 64 . استفزاز : بلند كردن بسرعت و بكارى وادار كردن به آسانى . رجل : بفتح اوّل و كسر دوّم جمع راجل . ( پيادگان ) خيل : اسبان و مجازا بسوارها اطلاق مىشود . آيه دربارهء اعطاء قدرت بشيطان از جانب خداست دربارهء اضلال مردم . يعنى هر كه از آنانرا ميتوانى با صدا و دعوتت بگناه بر خيزان و با سواران و پيادگانت بر آنها صيحه بزن ( براى سوق بگناه ) و در اموال و اولاد با آنها شريك شو . گويا بعضى از ياران و اعوان شيطان در وسوسه خيلى سريعاند و بعضى كمتر از آنها . لذا اوّلىها بسواران و دوّمىها بپيادگان تشبيه شده‌اند رجوع شود به « شيطان » جَلابيب * ( يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لأَزْواجِكَ وَبَناتِكَ وَنِساءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ . . . ) * احزاب : 59 . جلابيب جمع جلباب و در معنى آن اختلاف هست . راغب آن را پيراهن و روسرى گفته ( قميص و خمار ) مجمع البيان در لغت فرموده : روسرى زن كه وقت خروج از منزل سر و صورتش را با آن ميپوشاند . صحاح آن را ملحفه ( چادر مانند ) گفته . ابن اثير در نهايه آن را چادر و رداء معنى كرده و ميگويد : گفته شده مانند چارقد و مانند ملحفه است . در قاموس هست كه آن پيراهن و لباس گشاد كوچكتر از ملحفه يا چيزى است مثل ملحفه كه زن لباسهاى خود را به آن ميپوشاند يا آن ملحفه است . در نهج البلاغه هست : « سترنى عنكم جلباب الدّين » خطبهء 4 جلباب دين مرا از شما مستور كرد و ايضا « من احبّنا اهل البيت فليستعدّ للفقر جلبابا » حكمت : 112 هر كه ما اهل بيت را دوست دارد براى فقر لباسى آماده كند و ايضا ببعضى از عمّالش مينويسد : « فالبس لهم جلبابا من اللَّين » نامهء : 19 بجهة