* ( اسْتَوى إِلَى السَّماءِ ) * . . . * ( فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ » ) * . 3 : زمين پس از آسمان خورشيد ( آسمان منظومهء شمسى ) آفريده شده است * ( « أَ أَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقاً أَمِ السَّماءُ بَناها . رَفَعَ سَمْكَها فَسَوَّاها وَأَغْطَشَ لَيْلَها وَأَخْرَجَ ضُحاها . وَالأَرْضَ بَعْدَ ذلِكَ دَحاها . أَخْرَجَ مِنْها ماءَها وَمَرْعاها وَالْجِبالَ أَرْساها » ) * نازعات 27 - 32 . ترجمهء اين آيات بنا بر تحقيقى كه در كتاب آغاز و انجام جهان ، كرده چنين است : آيا شما در آفرينش محكمتر هستيد يا آسمان ؟ كه خدا آن را بنا نهاد ، ارتفاعش را بلند گرفت ، پس آن را ساخت و شبش را « تاريك كم نور » گردانيد و روشنائيش را آشكار كرد ، و زمين را بعد از آن دحو كرد ( بزرگش كرد و در حالى كه آن را ميچرخانيد به پائين پرتاب كرد ) انتهى از ظاهر اين آيات بدست ميايد كه چرخش زمين بعد از آسمان بوده است * ( « وَالأَرْضَ بَعْدَ ذلِكَ دَحاها » ) * حال آنكه از آيات گذشته روشن شد كه زمين پيش از آسمانها خلق شده است * ( « خَلَقَ الأَرْضَ ) * . . . * ( ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ » ) * فصلت : 9 . در جواب بايد دانست كه : اين : « سماء » در آيهء * ( « أَمِ السَّماءُ بَناها » ) * غير از سموات هفتگانهء گذشته است ، مراد از « سماء » در اين آيات بنا بر آنچه در « سماء » خواهد آمد ، آسمان خورشيد و فضاى منظومهء شمسى است نه آسمانهاى محيط بر زمين ، و مسلَّما زمين بعد از آسمان منظومهء شمسى به اين صورت در آمده و دحو شده است . 4 : زمين خدا را تسبيح مىكند * ( « تُسَبِّحُ لَه السَّماواتُ السَّبْعُ وَالأَرْضُ وَمَنْ فِيهِنَّ » ) * اسراء : 44 ، آرى زمين به اين عظمت با آسمانهاى هفت گانهء آن رشحه‌اى از رشحات رحمت خدا است در پيشگاه آفرينندهء خود خاضع و تسبيح گو است . 5 : زمين با آسمانهاى هفت گانه اش كه طبقات هفتگانهء جوّ باشند در شش روز ( شش دوران ) آفريده